Anton Rafael Mengs

Anton Rafael Mengs
Autoportret
Imiona i nazwisko	Anton Raphael Mengs
Data i miejsce urodzenia	12 marca 1728, Uście nad Łabą
Data i miejsce śmierci	29 czerwca 1779, Rzym
Narodowość	Niemiec
Dziedzina sztuki	Malarstwo
Styl	Początkowo barokowy, potem klasycyzujący
Ważne dzieła	Perseusz i Andromeda, Gedanken uber die Schonheit und den Geschmack in der Malerei
Muzeum artysty	-

Jego grób w kościele Świętych Michała i Magnusa w Rzymie, zaprojektowany przez Vincenzo Pacetti.

Anton Rafael Mengs (ur. 12 marca 1728 w Uściu nad Łabą, zm. 29 czerwca 1779 w Rzymie), niemiecki malarz i teoretyk sztuki, tworzący w Rzymie, Madrycie i Saksonii. Jeden z prekursorów neoklasycyzmu w malarstwie. Był jednym z najważniejszych reprezentantów Akademii Świętego Łukasza (jedna z najstarszych akademii malarstwa, rzeźby i architektury we Włoszech)

Życie

Urodził się w Uściu nad Łabą w Czechach (niem. Aussig an der Elbe). Jego ojcem był Ismael Mengs, duński malarz, z którym w 1741 wyjechał do Rzymu. Młody Anton zdobył uznanie freskiem Parnasus wykonanym na zamówienie kardynała Aleksandra Albaniego (Villa Albani). W roku 1749 został mianowany pierwszym malarzem króla Polski i Księcia Saksonii Augusta III Sasa, jakkolwiek pozostał w Rzymie, gdzie w 1748 ożenił się z jedną ze swoich modelek, Margaritą Quazzi. W 1754 został dyrektorem watykańskiej szkoły malarstwa. Później był nadwornym malarzem króla Hiszpanii, Karola III. Poza malarstwem, zajmował się również teorią sztuki malarskiej. W swoich pracach (napisanych po hiszpańsku, włosku i niemiecku) głosił, że drogą do osiągnięcia perfekcji w malarstwie jest zrównoważone połączenie klasycyzmu greckiego, ekspresji Rafaela, światłocienia Correggia i kolorystyki Tycjana.

W roku 1777 powrócił do Rzymu, gdzie zmarł 2 lata później, został pochowany w kościele Świętych Michała i Magnusa (wł. Santi Michele e Magno) w Rzymie.