Antoni Żychliński
| Antoni Żychliński | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 maja 1874 Moglinica |
| Data i miejsce śmierci | 23 lipca 1929 Kościan |
| Minister sprawiedliwości | |
| Okres urzędowania | od 17 listopada 1924 do 13 listopada 1925 |
| Poprzednik | Włodzimierz Wyganowski |
| Następca | Stefan Piechocki |
Antoni Żychliński (ur. 16 maja 1874 we wsi Moglinica w pow. Sokołów, zm. 23 lipca 1929 w Warszawie) – prawnik polski, działacz państwowy.
[edytuj] Życiorys
Był synem Waleriana i Ludwiki z Mogilnickich. Kształcił się w rządowym gimnazjum w Siedlcach, następnie studiował na Wydziale Prawnym Uniwersytetu Warszawskiego, który ukończył w 1899. Prowadził praktykę adwokacką w Lublinie. Brał udział w organizowaniu polskiego sądownictwa w Lublinie po ustąpieniu Rosjan (od 1915). W 1918 został mianowany prokuratorem w Sądzie Apelacyjnym w Lublinie.
Po przeniesieniu się do Warszawy pełnił funkcję podprokuratora Sądu Najwyższego, a w 1920 komisarza cywilnego przy gubernatorze wojennym miasta stołecznego Warszawy. Od listopada 1924 do listopada 1925 był ministrem sprawiedliwości w gabinecie Władysława Grabskiego. Później pracował jako notariusz przy Sądzie Okręgowym w Warszawie.
Był odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Został pochowany na warszawskim cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym.
[edytuj] Bibliografia
- Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz Ewangelicko-Reformowany w Warszawie. Zmarli i ich rodziny, Warszawa 1989
|
||||||||||
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Kalwinizm w Polsce
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita)
- Ministrowie sprawiedliwości II RP
- Polscy notariusze
- Polscy prokuratorzy
- Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie
- Urodzeni w 1874
- Zmarli w 1929