Antoni Eisenbaum
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoni Eisenbaum (ur. 1791, zm. 17 lipca 1852 w Warszawie) – polski pisarz, dziennikarz, tłumacz i działacz asymilatorski żydowskiego pochodzenia, dyrektor Szkoły Rabinów w Warszawie.
Uczył się w Liceum Warszawskim. W wieku 25 lat założył w Warszawie czasopismo w języku polskim i jidysz Dostrzegacz nadwiślański (Der Beobachter an der Weischel). Przyczynił się do otwarcia w Warszawie Szkoły Rabinów, której był potem wieloletnim dyrektorem.
Pochowany jest cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 1, rząd 2)[1]. W 1855 roku na jego nagrobku wyryto pierwszy napis w języku polskim na tym cmentarzu.
Przypisy
- ↑ Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888
- Henryk Kroszczor: Cmentarz Żydowski w Warszawie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 13. ISBN 83-01-04304-0.