Antoni Jurasz (lekarz)
Antoni Jurasz (ur. 24 listopada 1847 w Spławiu, zm. 12 lipca 1923 w Poznaniu) – polski lekarz otolaryngolog. Ojciec chirurga Antoniego Tomasza Jurasza.
[edytuj] Życiorys
Studiował medycynę w Greifswaldzie i Würzburgu. W 1880 roku został profesorem laryngologii na uniwersytecie w Heidelbergu. Pracował tam przez 28 lat. W 1908 roku przeniósł się do Lwowa i także tam pracował na uniwersytecie. Był pierwszym rektorem Uniwersytetu Jana Kazimierza. W latach 1908-1920 kierował Kliniką Otolaryngologiczną we Lwowie. W 1920 przeniósł się do Poznania i wykładał na założonym tam Unniwersytecie. Uchodził za dobrego praktyka i dydaktyka.
Jurasz był jednym z pionierów rynoskopii; skonstruował lub zmodyfikował wiele instrumentów w niej stosowanych. Wprowadził do użytku wziernik nosowy.
[edytuj] Wybrane prace
- Über die Sensibilitätsneurosen des Rachens und des Kehlkopfes. Volkmann's Sammlung klinischer Vortraege 195
- Über die Sondirung der Stirnbeinhöhle. Berliner klinische Wochenschrift, 1887
- Die Krankheiten der oberen Luftwege. Heidelberg
- Handbuch der Laryngologie und Rhinologie. Wien, 1898
[edytuj] Bibliografia
- Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien, 1901, ss. 833-834. [1]
- Księżek A. Antoni Stanisław Jurasz (1847–1923). Magazyn Otorynolaryngologiczny, 2006
