Antoni Kolczyński

Antoni Kolczyński
Data i miejsce urodzenia	15 sierpnia 1917 Zdunowo
Data i miejsce śmierci	19 czerwca 1964 Warszawa
Pseudonim	"Kolka"
Dyscypliny	boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja Polska Mistrzostwa Europy Złoto Dublin 1939 waga półśrednia

Grób Antoniego Kolczyńskiego na warszawskim Cmentarzu Bródnowskim

Antoni Kolczyński – Kolka, (ur. 25 sierpnia 1917 w Zdunowie, zm. 19 czerwca 1964 w Warszawie) – bokser, mistrz Europy, olimpijczyk.

Przed wojną walczył w wadze półśredniej. W 1937 został wicemistrzem Polski. w 1939 odniósł największy sukces życiowy zdobywając złoty medal na Mistrzostwach Europy w Dublinie. Rok wcześniej został uznany za najlepszego zawodnika meczu Europa-Stany Zjednoczone. Zajął drugie miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1938.

Przeżycia okupacyjne odcisnęły znaczne piętno na dalszej karierze Kolczyńskiego. Po wojnie nigdy nie odzyskał formy z lat poprzednich. Startował wówczas w wadze średniej. Wziął udział w olimpiadzie w Londynie 1948, a także w mistrzostwach Europy w Dublinie 1947 i w Mediolanie 1951, ale bez sukcesów. Czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski wagi średniej: 1946, 1947, 1950 i 1951. Stoczył trzy porywające pojedynki ze słynnym László Pappem, wszystkie przegrane. Wygrał natomiast z innym mistrzem olimpijskim Júliusem Tormą (w 1947; przegrał z nim w 1950). Zakończył karierę w 1952.

W karierze stoczył 238 walk, 216 wygrywając i 22 przegrywając.

Zmarł przedwcześnie w 1964. Mieszkał przy ul. Dobrowoja na warszawskim Grochowie. Pośmiertnie został uhonorowany w 1994 Nagrodą im. Aleksandra Rekszy. Spoczywa na Cmentarzu Brodnowskim (kw. 32C-III-14).

Linki zewnętrzne

• Polski Komitet Olimpijski: Antoni Kolczyński – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.