Antoni Piechniczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Antoni Piechniczek
Antoni Piechniczek.jpg
Imię i nazwisko Antoni Krzysztof Piechniczek
Data i miejsce
urodzenia
3 maja 1942
Chorzów, Polska
Pozycja pomocnik, obrońca
Wzrost 180 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
?-1959
1960-1961
1961-1965
1965-1972
1972-1973
Zryw Chorzów
Naprzód Lipiny
Legia Warszawa
Ruch Chorzów
LB Chateauroux


56 (5)
151 (6)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1967-1969 Polska 3 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1973-1975
1975-1979
1980-1981
1981-1986
1986-1987
1988
1989
1993-1995
1996-1997
1997
BKS Bielsko
Odra Opole
Ruch Chorzów
Polska
Górnik Zabrze
Tunezja
Tunezja
ZEA
Polska
Al Rayyan
Antoni Piechniczek w Wikicytatach Antoni Piechniczek w Wikicytatach

Antoni Krzysztof Piechniczek (ur. 3 maja 1942 w Chorzowie) – polski trener piłkarski, szkoleniowiec reprezentacji Polski, polityk, senator VII kadencji, od 2008 wiceprezes zarządu PZPN.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

[edytuj] Kariera zawodnicza

Syn Emila i Magdaleny Piechniczków. Karierę piłkarską zaczynał w Zrywie Chorzów, następnie grał w Naprzodzie Lipiny (1960–1961), Legii Warszawa (1961–1965), Ruchu Chorzów (1965–1972) i francuskim Chateauroux (1972–1973). W 1964 zdobył z Legią Puchar Polski, a w 1968 Mistrzostwo Polski z Ruchem. Rozegrał trzy mecze w reprezentacji Polski (1967–1969). Grał w pomocy i na prawej obronie.

[edytuj] Trener i selekcjoner

Ukończył studia na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Jako trener pracował w BKS Bielsko-Biała, Odrze Opole, Ruchu Chorzów, Górniku Zabrze oraz w klubach zagranicznych: Al-Rayyan Ad-Dauha w Katarze, Al-Shabbab, Al-Whda i Al-Nasr w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz Esperance Tunis w Tunezji. W 1987 zdobył Mistrzostwo Polski z Górnikiem Zabrze.

Pod koniec grudnia 1980 został powołany na stanowisko trenera-selekcjonera reprezentacji Polski. Oficjalnie objął obowiązki 5 stycznia 1981. Uzyskał awans do Mistrzostw Świata w Hiszpanii w 1982, na których drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce. Wywalczył również awans do Mistrzostw Świata w Meksyku w 1986, gdzie reprezentacja Polski odpadła w 1/8 finału. Złożył dymisję w czerwcu 1986. Ponownie objął funkcję selekcjonera reprezentacji w maju 1996. Nie udało mu się jednak doprowadzić do awansu do Mistrzostw Świata we Francji. Podał się do dymisji 7 czerwca 1997. Pracował również jako selekcjoner reprezentacji Tunezji (udział w Igrzyskach Olimpijskich w Seulu – 1988) oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Został uhonorowany tytułem "Trenera Roku" przyznawanym przez czasopismo "Piłka Nożna" (1978).

[edytuj] Działalność zawodowa i polityczna

Jest długoletnim działaczem Polskiego Związku Piłki Nożnej. Do 15 lipca 2006 pełnił funkcję wiceprezesa do spraw szkoleniowych. Wielokrotnie zapraszany do studia telewizyjnego w charakterze komentatora, eksperta. W 2008 został wiceprezesem zarządu PZPN.

Zasiadał również w radzie rady nadzorczej Odry Wodzisław Śląski[1]. Wykłada na Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach.

W 2002 został wybrany z listy Unii Samorządowej do sejmiku śląskiego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmiku. Otwierał listę kandydatów Partii Demokratycznej – demokraci.pl do Sejmu w okręgu katowickim w wyborach w 2005. Rok później ponownie został radnym województwa z listy Platformy Obywatelskiej. W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PO uzyskał mandat senatorski w okręgu katowickim, otrzymując 207 243 głosy. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję.

[edytuj] Odznaczenia

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty