Antoni Sygietyński
Antoni Sygietyński, ps. Gosławiec[1] (ur. 5 marca 1850 – zm. 14 czerwca 1923) – ceniony w swoim czasie[2]krytyk literacki, muzyczny i teatralny, naturalistyczny powieściopisarz, zwolennik realizmu w malarstwie i naturalizmu w prozie.
Jego najstarszy brat Karol zginął w powstaniu styczniowym, a majątek rodzinny uległ konfiskacie. Dorastał w Warszawie[1]. Przyjaźnił się z Aleksandrem Gierymskim[1]. W 1869 roku podjął naukę w klasie fortepianu w warszawskim Instytucie Muzycznym[3]. Studiował też w słynnym konserwatorium w Lipsku, w Wiedniu oraz estetykę i historię sztuki w Paryżu[3]. W czasie pobytu w stolicy Francji nawiązał współpracę z kilkoma warszawskimi gazetami[3].
Do kraju powrócił w 1881 roku z poślubioną córką argentyńskiego farmera[4]. Prowadził zajęcia z fortepianu w Instytucie Muzycznym oraz wykłady z estetyki. Współpracował z licznymi pismami[4]. Podejmował też działalność polityczną, związał się ze Związkiem Demokratycznym, redagował jego czasopismo. W 1907 roku został na krótko osadzony w Cytadeli Warszawskiej[4]. Był członkiem Polskiej Partii Postępowej oraz Stronnictwa Narodowo-Postępowego. Pod koniec życia pełnił funkcję naczelnika wydziału prasowo-widowiskowego w Komisariacie Rządu[4].
Wydał drukiem: zbiór artykułów Współczesna powieść we Francji[3], powieści: Na skałach Calvados (1884) i Wysadzony z siodła (1891) oraz zbiory opowiadań: Drobiazgi (1900) i Święty ogień (1918)[2]. Zagięła natomiast w rękopisie jego ostatnia powieść - Pan Jezus w Przegorzałach[2].
Ojciec założyciela zespołu Mazowsze, Tadeusza Sygietyńskiego.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 168.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 167.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 169.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 170-172.
