Antonio Valentín Angelillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Antonio Valentín Angelillo
Data i miejsce
urodzenia		 5 września 1937
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1952-1955
1955
1956-1957
1957-1961
1961-1965
1966-1967
1967-1968
1968-1969		 Arsenal Sarandí
Racing Club
Boca Juniors
Inter Mediolan
AS Roma
AC Milan
Lecco
Genoa

34 (16)
127 (77)
106 (27)
11 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja


Argentyna
Włochy		 11 (11)
2 (1)

Antonio Valentín Angelillo (ur. 5 września 1937 roku) - piłkarz argentyński grający w ligach argentyńskiej i włoskiej oraz w reprezentacjach obu krajów.

[edytuj] Kariera klubowa

Urodzony w Buenos Aires Angelillo swoje pierwsze kroki w zawodowym futbolu stawiał w klubie Arsenal Sarandí Buenos Aires, w którym rozpoczął grę w 1952 roku. Po trzech latach, w roku 1955, przeszedł do słynnego Racingu, by od roku 1956 grać w barwach jeszcze słynniejszego Boca Juniors.

Angelillo wraz z Sivorim i Maschio w późnych latach 50. wyemigrowali do Włoch, czym wśród argentyńskich kibiców zarobili sobie na przydomek "aniołowie z brudnymi twarzami". Znani byli także pod nazwą "trójcy śmierci" z powodu zabójczych końcówek.

W latach 1957 - 1961 Angelillo rozegrał w barwach Interu Mediolan 127 meczów zdobywając 77 bramek (przy czym w lidze - 113 meczów i 68 bramek).

W sezonie 1958/1959 Angelillo w 33 meczach zdobył 33 bramki i został królem strzelców. W historii ligi włoskiej więcej bramek w jednym sezonie zdobył tylko Gunnar Nordahl - 34 bramki w sezonie 1950/1951. Chociaż Angelillo był najlepszym strzelcem Interu, nigdy nie zdobył mistrzostwa Włoch. Angelillo związał się z tancerką z klubu nocnego, a nowy trener Interu - Helenio Herrera - wyrzucił go z drużyny twierdząc, że ma to zły wpływ na zawodnika.

Od roku 1961 do 1965 Angelillo rozegrał 106 meczów w klubie AS Roma zdobywając w Serie A dalszych 27 bramek. Potem był jeden sezon w AC Milan (11 meczów i 1 gol), a następnie rok w klubie Lecco (1 gol w 12 meczach) i spadek do drugiej ligi (Serie B). Ostatni sezon w swej piłkarskiej karierze Angelillo rozegrał w drugiej lidze włoskiej, w klubie Genoa.

[edytuj] Reprezentacja

W reprezentacji Argentyny Angelillo rozegrał 11 meczów. Większość z nich podczas zwycięskiego dla Argentyny Copa América 1957, w którym Angelillo zdobył w 6 meczach 8 bramek zostając wicekrólem strzelców turnieju (tylko w ostatnim meczu z Peru ani razu nie trafił do siatki).

Po tych niezwykle udanych mistrzostwach Ameryki Południowej Angelillo wraz z dwoma innymi równie znakomitymi graczami - Omarem Sivorim i Humberto Maschio - zostali zakupieni przez włoskie kluby i wyemigrowali z kraju. Po uzyskaniu włoskiego obywatelstwa Angelillo rozegrał w reprezentacji Włoch 2 mecze, w których zdobył 1 bramkę.

[edytuj] Linki zewnętrzne

p • d • e
Skład reprezentacji Argentyny na turniej Copa América 1957

Angelillo • Benegas • Brookes • Castro • Corbatta • Cruz • de Bourgoing • Dellacha • Domínguez • Giménez • Guidi • Iñigo • Juárez • Mantegari • Maschio • Pizarro • Roma • Rossi • Sanfilippo • Schandlein • Sívori • Vairo • Trener: Stabile

 Argentyna
p • d • e
Królowie Strzelców Serie A

1930: Meazza (31) • 1931: Volk (29) • 1932: Petrone, Schiavio (25) • 1933: Borel (29) • 1934: Borel (31) • 1935: Guaita (27) • 1936: Meazza (25) • 1937: Piola (21) • 1938: Meazza (20) • 1939: Boffi, Puricelli (19) • 1940: Boffi (24) • 1941: Puricelli (20) • 1942: Boffi (22) • 1943: Piola (21) • 1947: Mazzola (29) • 1948: Boniperti (27) • 1949: Nyers (26) • 1950: Nordahl (35) • 1951: Nordahl (34) • 1952: Hansen (30) • 1953: Nordahl (26) • 1954: Nordahl (23) • 1955: Nordahl (27) • 1956: Pivatelli (29) • 1957: Da Costa (22) • 1958: Charles (28) • 1959: Angelillo (33) • 1960: Sívori (28) • 1961: Brighenti (27) • 1962: Altafini, Milani (22) • 1963: Nielsen, Manfredini (19) • 1964: Nielsen (21) • 1965: Mazzola, Orlando (17) • 1966: Vinício (25) • 1967: Riva (18) • 1968: Prati (15) • 1969: Riva (20) • 1970: Riva (21) • 1971: Boninsegna (24) • 1972: Boninsegna (22) • 1973: Savoldi, Pulici, Rivera (17) • 1974: Chinaglia (24) • 1975: Pulici (18) • 1976: Pulici (21) • 1977: Graziani (21) • 1978: Pulici (24) • 1979: Giordano (19) • 1980: Bettega (16) • 1981: Pruzzo (18) • 1982: Pruzzo (15) • 1983: Platini (16) • 1984: Platini (20) • 1985: Platini (18) • 1986: Pruzzo (19) • 1987: Virdis (17) • 1988: Maradona (15) • 1989: Serena (22) • 1990: van Basten (19) • 1991: Vialli (19) • 1992: van Basten (25) • 1993: Signori (26) • 1994: Signori (23) • 1995: Batistuta (26) • 1996: Protti, Signori (24) • 1997: Inzaghi (24) • 1998: Bierhoff (27) • 1999: Amoroso (22) • 2000: Szewczenko (24) • 2001: Crespo (26) • 2002: Hübner, Trezeguet (24) • 2003: Vieri (24) • 2004: Szewczenko (24) • 2005: Lucarelli (24) • 2006: Toni (31) • 2007: Totti (26) • 2008: Del Piero (21) • 2009: Ibrahimović (25) • 2010: Di Natale (29) • 2011: Di Natale (28) • 2012: Ibrahimović (28)
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antonio_Valentín_Angelillo&oldid=28500940”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty