Antynaturalizm
Antynaturalizm – kierunek w metodologii nauki przeciwstawiający się naturalizmowi, reprezentowanemu zwłaszcza poprzez tradycję myśli pozytywistycznej.
Antynaturalizm głosi postulat odmienności metod badań w naukach społecznych i humanistycznych od metod stosowanych na gruncie nauk przyrodniczych, które zostały przejęte od nauk ścisłych.
- Reprezentanci (m.in.) Wilhelm Dilthey, Heinrich Rickert, Max Weber, Clifford Geertz.
[edytuj] Antynaturalizm (psychologia)
Spór między naturalizmem a antynaturalizmem na gruncie psychologii przyjmuje formę kontrowersji rozumienie – wyjaśnianie. Ognisko konfliktu stanowi nastawienie wobec przedmiotu badania, jakim jest człowiek. Zasadnicze jest tu pytanie: czy zachowanie człowieka należy wyjaśniać w kategoriach przyczynowo-skutkowych, czy raczej rozumieć- pytać o jego sens. Antynaturalistycznie zorientowani psychologowie zarzucają naturalistom m.in. redukcjonizm (epistemologiczny i ontologiczny). W praktyce badawczej spór ma odbicie w preferencji metod ilościowych (naturalizm), bądź jakościowych (antynaturalizm).
[edytuj] Bibliografia
- Straś- Romanowska M.,(1995), Na tropach psychologii jako nauki humanistycznej. Warszawa: PWN.
- Paszkiewicz E., (1983), Struktura teorii psychologicznych. Warszawa: PWN.
- Trzópek J., (2006), Filozofie psychologii. Kraków: WUJ.
