Anwar Sadat
| Anwar as-Sadat | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 25 grudnia 1918 Mit Abu al-Kum |
| Data i miejsce śmierci | 6 października 1981 Kair |
| 3. Prezydent Arabskiej Republiki Egiptu | |
| Przynależność polityczna | Arabska Unia Socjalistyczna (do 1977) Narodowa Partia Demokratyczna (od 1977) |
| Okres urzędowania | od 15 października 1970 do 6 października 1981 |
| Poprzednik | Gamal Abdel Naser |
| Następca | Hosni Mubarak |
| Odznaczenia | |
     |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Anwar as-Sadat, arab. أنور السادات (ur. 25 grudnia 1918 w Mit Abu al-Kum, zm. 6 października 1981 w Kairze) – egipski polityk i prezydent w latach 1970-1981.
[edytuj] Życiorys
Brał udział w zamachu stanu w 1952, który zdetronizował króla Faruka I. W 1969, po piastowaniu rozmaitych stanowisk w egipskim parlamencie został wybrany wiceprezydentem. Gdy prezydent Gamal Abdel Naser zmarł w 1970, Sadat został jego następcą.
W 1973 razem z Syrią Sadat wypowiedział wojnę Izraelowi, próbując odzyskać część półwyspu Synaj, zdobytego przez Izrael w wojnie sześciodniowej. Relatywnie dobre rezultaty egipskiej armii w wojnie Jom Kippur poprawiły nastroje w Egipcie, umożliwiając ustanowienie 5 lat później pokoju.
19 listopada 1977 Sadat jako pierwszy arabski przywódca przyjechał (zaproszony przez Menachema Begina, premiera Izraela) z oficjalną wizytą do Izraela. Spotkał się z izraelskim premierem i przemówił w Knesecie. Wizyta zaowocowała wkrótce w traktacie pokojowym podpisanym w Camp David, za który obaj przywódcy otrzymali Pokojową Nagrodę Nobla. Sadat został również uznany człowiekiem roku tygodnika "Time" w 1977.
Pokój z Izraelem został bardzo źle przyjęty przez radykalne organizacje islamskie, zwłaszcza ze względu na zapisy w traktacie pokojowym, zabraniające Egiptowi używać argumentu siły, który był uznawany przez fundamentalistów islamskich jako jedyny możliwy argument wobec Izraela.
We wrześniu 1981 w Egipcie zaczęły się represje wobec organizacji islamskich, także studenckich, w wyniku których aresztowano prawie 1600 osób. 6 października tego samego roku Sadat został zamordowany przez członków islamskiej radykalnej organizacji Egipski Dżihad, która sprzeciwiała się negocjacjom pokojowym z Izraelem i represjom wrześniowym.
Następcą Sadata na stanowisku prezydenta został dotychczasowy wiceprezydent Hosni Mubarak. Wykorzystał on pretekst zamachu na Sadata, by móc po dojściu do władzy represjonować, torturować i skazywać bez wyroku członków islamskich organizacji radykalnych.
[edytuj] Zamach
Zamachu dokonano 6 października 1981 roku, podczas parady z okazji rocznicy przekroczenia przez egipską armię Kanału Sueskiego. Prezydent siedzący na trybunach był chroniony przez uzbrojonych żołnierzy.
Chalid Islambuli wraz z innymi zamachowcami jechał w jednej z otwartych ciężarówek. Kiedy samochód przejeżdżał obok trybuny, Islambuli wyskoczył z niego i wyrzucił trzy granaty w stronę trybuny krzycząc: "Śmierć faraonowi!", a jego towarzysze otworzyli ogień. On sam podbiegł do ludzi i zaczął strzelać z pistoletu maszynowego – trafił kilkadziesiąt razy w Sadata, w tym raz śmiertelnie w aortę.
Oprócz Sadata w trakcie zamachu zginęło też 11 innych osób. Istambuli i 3 inni zamachowcy zostali straceni przez rozstrzelanie.
[edytuj] Bibliografia
- 8 zamachów uwiecznionych na taśmie (pol.). AHistoria.pl, 2011-03-16. [dostęp 2011-03-17].
|
|||||||||||
|
|||||||
|
|||||
