Apeiron (filozofia)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Apeiron (gr. ápeiros - bezgraniczny, nieskończony) – w filozofii Anaksymandra z Miletu: bezkres - bezgraniczna, nieskończona pramateria, zasada świata (arché), będąca jego podstawowym tworzywem i regułą, według której funkcjonuje. Apeiron wg Anaksymandra musi być nieskończony i nieokreślony[1].
Przypisy
- ↑ Michał Heller: Filozofia przyrody : zarys historyczny. Kraków: Znak, 2004, s. 22. ISBN 8324004807.
