Aritomo Yamagata
Aritomo Yamagata (jap. 山縣有朋, pisownia współczesna 山県有朋 Yamagata Aritomo?, ur. 14 czerwca 1838 w Kawashima w prowincji Nagato (dzisiejsze Hagi), zm. 1 lutego 1922 w Odawarze) – japoński polityk i wojskowy.
Samuraj z hanu Chōshū, student Yoshidy Shōina. Dowodził wojskami Chōshū w czasie blokady cieśniny Shimonoseki, podczas drugiej ekspedycji karnej bakufu przeciw Chōshū oraz w czasie wojny domowej boshin. Był autorem rozporządzenia o powszechnym poborze, przeciwnikiem ekspedycji koreańskiej i ekspedycji tajwańskiej, radcą stanu (1874–1885), ministrem sił lądowych (1873–1878) i twórcą nawalizmu japońskiego. Dowodził wojskami rządowymi podczas wojny na południowym zachodzie. Był szefem Sztabu Generalnego (1878–1882, 1884–1885), ministrem spraw wewnętrznych (1883–1884, 1885–1888, 1889–1890), premierem (1889–1891, 1898–1900), przewodniczącym Tajnej Rady Cesarskiej (1893–1894, 1905–1922), dowódcą I Armii na początku wojny z Chinami, ministrem sprawiedliwości (1892–1893) i ponownie sił lądowych (1895), ponownie szefem Sztabu Generalnego podczas wojny z Rosją (1904–1905). Był jednym z genrō. Otrzymał tytuł książęcy w 1907.
[edytuj] Bibliografia
- Mirosław Łuczko, Itō Hirobumi i Yamagata Aritomo - Czołowi politycy Japonii okresu Meiji (1868-1912), Wydawnictwo TRIO Biblioteka Fundacji im. Takashimy, Warszawa 2006, ISBN 83-7436-051-8
|
|||||||||||
