Arthur Moreira Lima
| Arthur Moreira Lima | |
| Imię i nazwisko | Arthur Moreira Lima |
| Data i miejsce urodzenia | 16 lipca 1940 Rio de Janeiro |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
Arthur Moreira Lima (ur. 16 lipca 1940 w Rio de Janeiro) – brazylijski pianista; laureat II nagrody na VII Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.
[edytuj] Życiorys
Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku siedmiu lat, a jego pierwszym nauczycielem był prof. L. Branco. W 1960 roku wyjechał na stypendium do Paryża, gdzie rozpoczął studia pianistyczne u Marguerite Long oraz u Jeana Doyena. Po uzyskaniu rekomendacji od Lwa Oborina i Jakowa Zaka, otrzymał stypendium rządu sowieckiego na studia w Konserwatorium Moskiewskim. W latach 1963–1968 studiował w Moskwie w klasie prof. Rudolfa Kerera.
Jest laureatem wielu konkursów pianistycznych. W 1949 roku wygrał konkurs zorganizowany przez brazylijską orkiestrę symfoniczną (był to jego debiut jako solisty koncertu symfonicznego). Dwukrotnie wystąpił na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Rio de Janeiro – w 1957 (X nagroda) i 1962 (III nagroda). Wziął też udział w Konkursie im. Long-Thibaud w Paryżu (1961) i Konkursie im. Van Cliburna (1962), jednak nie odniósł tam większych sukcesów. Ważnym momentem w jego karierze było zajęcie II miejsca w Konkursie Chopinowskim w Warszawie w 1965. Później zdobył IX nagrodę w Konkursie Muzycznym w Montrealu (1968), III nagrodę w Konkursie Pianistycznym w Leeds (1969) i III nagrodę w Konkursie im. Piotra Czajkowskiego (1970).
Koncertował m.in. w Anglii, Austrii, Francji, Szwajcarii, Jugosławii, Włoszech, ZSRR, Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Ameryce Łacińskiej. Cieszy się dużą popularnością w Moskwie.
W jego repertuarze znajdują się dzieła Chopina, Liszta, Schumanna, Musorgskiego, Prokofiewa i Villi-Lobosa.
Nagrywał utwory dla firm fonograficznych Polskie Nagrania „Muza”, Melodia, Vivace i Vanguard Classics, na których utrwalił dzieła Chopina (m.in. wszystkie utwory na fortepian z orkiestrą), Liszta (Sonata h-moll, Walc Mefisto), Rachmaninowa, Villi-Lobosa (I Koncert fortepianowy, Poliszynel) i Piazzoli.
[edytuj] Bibliografia
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
