Arthur Scargill
Arthur Scargill (ur. 11 stycznia 1938 w Worsbrough Dale) – brytyjski polityk socjalistyczny, działacz związkowy.
Spis treści |
[edytuj] Działalność polityczna i związkowa
W młodości związany z brytyjskimi komunistami, był członkiem Ligi Młodych Komunistów - młodzieżowej przybudówki Brytyjskiej Partii Komunistycznej.
Podczas wizyty w Moskwie w 1957 spotkał się z Chruszczowem. Następnie od 1962 członek Partii Pracy oraz działacz związkowy, poświęcił się głównie organizacjom górniczym. Stał się popularny dzięki strajkowi organizowanemu przez Narodowy Związek Górniczy (NUM, National Union of Mineworkers), w marcu 1974. Notabene ów strajk stał się przyczyną upadku gabinetu torysowskiego premiera Edwarda Heatha.
W 1981 został przewodniczącym Narodowego Związku Górniczego, pozostał na tym stanowisku aż do 2002. W czasie, gdy "żelazna dama" - torysowska premier Margaret Thatcher, wydała wojnę organizacjom związkowym, Scargill uaktywnił działalność związku, prowadząc do wielkiego strajku górniczego w latach 1984-1985. Gwiazda Scargilla przestała świecić po klęsce, którą poniósł w starciu z brytyjską premier.
Utworzył w 1996 Socjalistyczną Partię Pracy, której został przywódcą. Jest to partia ideologicznie bliska marksizmowi.
[edytuj] Kontrowersje związane z osobą Scargilla
Jako przewodniczący NUM oskarżany był o współpracę z libijskim przywódcą Muammarem al-Kadafi, który miał finansować działalność związku; jego zwolennicy dowodzą, że sprawa była prowokacją brytyjskich służb specjalnych wobec radykalnych związkowców[1]. Ponadto Arthur Scargill w trudnej sytuacji finansowej, w jakiej znalazł się NUM jesienią 1984 skorzystał z oferty ZSRR. ZSRR przekazał NUM niezbędne fundusze. Spowodowało to reakcję mediów, (m.in. gazety Daily Mirror), które przedstawiały liderów NUM jako agentów kierowanych z Moskwy dążących za pomocą strajków do destabilizacji Wielkiej Brytanii.
[edytuj] Związki Scargilla z Polską
W 1984 wraz z doniesieniami prasowymi o dotacjach libijskich, sprawą zajęły się także brytyjskie służby specjalne. Przypuszczano, iż pieniądze te zostały zdeponowane w jednym z krajów socjalistycznych. W 1990 pojawił się trop prowadzący do konta w Narodowym Banku Polskim[2]. Scargill znany jest również ze swoich ostrych wypowiedzi pod adresem Solidarności, której zarzucał sprzeniewierzenie się idei socjalizmu.
Przypisy
- ↑ "Górniczy stan (wyjątkowy)", Remigiusz Okraska, Magazyn "Obywatel" nr 2/2005 (22)
- ↑ "Strajkiem w Płot", Witold Gadomski, "Gazeta Wyborcza" z 11 września 1999