Artykuł 58 (radziecki kodeks karny)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Artykuł 58 kodeksu karnego Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej wszedł w życie 25 lutego 1927 roku. Na jego podstawie aresztowano wszystkich podejrzanych o działalność kontrrewolucyjną. Artykuł składał się z 14 paragrafów.
Artykuł był wielokrotnie modyfikowany – w szczególności dotyczy to paragrafu pierwszego, który 8 czerwca 1934 roku uzupełniono o listę punktów precyzujących rozumienie paragrafu. Artykuł wprowadzał również oficjalnie pojęcie "wroga ludu" – stawał się nim każdy, którego czyny klasyfikowano jako odpowiedzialność z paragrafów 2-13. art. 58
Paragrafy określały kary za następujące czyny lub postawy:
- zdrada ZSRR
- zorganizowanie powstania zbrojne, próba przejęcia władzy nad częścią terytorium
- udzielanie pomocy wrogom ZSRR
- udzielanie pomocy międzynarodowej burżuazji
- skłanianie obcego mocarstwa do wypowiedzenia wojny ZSRR
- szpiegostwo
- działanie na szkodę przemysłu, transportu, handlu, obiegu pieniężnego i spółdzielczości
- terror
- dywersja
- działalność propagandowa wymierzona przeciwko ZSRR
- rozróżnienie działalności indywidualnej od zorganizowanej (uzupełnienie do pozostałych paragrafów)
- niedoniesienie o popełnieniu przestępstwa
- służba w oddziałach carskich
- sabotaż (ekonomiczna kontrrewolucja).
Na kodeksie karnym RFSRR wzorowane były inne kodeksy sowieckich republik.
[edytuj] Bibliografia, literatura
- Robert Conquest, Wielki Terror, wyd. polskie Warszawa 1997, ISBN 83-902063-9-0;
- Aleksander Sołżenicyn, Archipelag Gułag, wyd. polskie Warszawa 1990, ISBN 83-85135-00-6
