Artyleria przeciwlotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Artyleria przeciwlotnicza – rodzaj artylerii przeznaczony do zwalczania celów powietrznych. Artyleria przeciwlotnicza może być również użyta do zwalczania lekko opancerzonych celów naziemnych oraz celów nawodnych.

Terminem gęstości artylerii przeciwlotniczej określa się liczbę dział przeciwlotniczych broniących jednego kilometra frontu, lub - jeśli osłaniają one cele na tyłach lub regiony ześrodkowania wojsk - broniących obszaru o powierzchni 1 km2[1].

Obecnie w Wojsku Polskim (Wojska Lądowe) występują pułki artylerii przeciwlotniczej (jako samodzielne jednostki) oraz dywizjony artylerii przeciwlotniczej jako pododdziały brygad pancernych i zmechanizowanych. W Siłach Powietrznych występują trzy brygady i jeden pułk rakietowy obrony powietrznej

[edytuj] Pułki przeciwlotnicze WP (Wojska Lądowe)

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Wojskowa. T. I. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowe, 1971, s. 452. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty