Artyleria przedogniowa
Artyleria przedogniowa - machiny miotające używane w starożytności i średniowieczu. Artyleria przedogniowa spełniała podobne zadania jak współczesna artyleria używając do miotania pocisków energię odprężenia elastycznych materiałów (machiny neurobalistyczne) lub energię potencjalną podniesionego na pewną wysokość ciężaru (machiny barobalistyczne). Artyleria przedogniowa zanikła po wynalezieniu prochu czarnego i wprowadzeniu do uzbrojenia dział. Sporadycznie stosowana również później, szczególnie w warunkach braku broni artyleryjskiej, przez siły powstańcze, partyzanckie, nieregularne lub terrorystyczne. W czasie powstania warszawskiego stosowane były do miotania butelek zapalających i fugasów wypełnionych ładunkiem wybuchowym na bazie saletry potasowej urządzenia w typie briccoli budowane z resorów samochodowych[1]
Przypisy
- ↑ Kazimierz Satora:Produkcja uzbrojenia w polskim ruchu oporu 1939-1944, Warszawa, Wydawn. MON, 1985, ISBN 83-11-07168-3