Arytmetyzacja języka
Arytmetyzacja języka lub arytmetyzacja składni – w logice matematycznej, wprowadzona przez Kurta Gödla metoda efektywnego numerowania wszystkich wyrażeń języka badanej teorii za pomocą liczb naturalnych. Aby każdemu wyrażeniu przyporządkować pewną liczbę, przyporządkowuje się najpierw pewne liczby podstawowym znakom teorii (znaki stałe, znaki zmienne), a następnie dowolnym wyrażeniom, czyli ciągom skończonym znaków elementarnych. W rezultacie każde wyrażenie A rozważanej teorii - niezależnie czy jest nim znak elementarny, czy ciąg znaków (formuła), czy też ciąg ciągów znaków (ciąg formuł) - posiada przyporządkowany mu jednoznacznie pewien numer
. Funkcja
przekształca w sposób wzajemnie jednoznaczny wyrażenia teorii w pewien podzbiór zbioru liczb naturalnych. Zamiast mówić o własnościach zbioru wyrażeń (obliczalność, rekurencyjna przeliczalność) można mówić o własnościach zbioru ich numerów.
[edytuj] Przykład
Dziwiętnastu znakom teorii arytmetyki można przyporządkować 19 kolejnych liczb naturalnych zgodnie z tabelą:
-



















1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19
Jeżeli
jest jednym z powyżej wypisanych 19 znaków podstawowych, to przez
oznaczymy przyporządkowaną mu liczbę w tabeli. Każdemu wyrażeniu
będącemu ciągiem symboli podstawowych
można przyporządkować numer
gdzie
oznacza
-tą liczbę pierwszą. Na przykład, wyrażeniu "
" odpowiada numer
.
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej Grzegorczyk: Zarys logiki matematycznej. Warszawa: PWN, 1961, s. 365-367.
- Witold Marciszewski: (red.) Logika formalna. Zarys encyklopedyczny. Warszawa: PWN, 1987, s. 145. ISBN 83-01-04998-7.





















.