| Ashia Hansen |
| Klub |
Essex Ladies Athletic Club |
| Wzrost |
170 cm |
| Masa ciała |
63 kg |
| Dyscypliny |
lekkoatletyka |
| Dorobek medalowy |
|
|
Ashia Hansen (ur. 5 grudnia 1971 w Evansville) – reprezentująca Wielką Brytanię lekkoatletka, trójskoczkini.
Urodziła się w Stanach Zjednoczonych i została adoptowana przez Angielkę oraz jej męża z Ghany. Do 6 roku życia mieszkała w rodzicami w Afryce, a następnie zamieszkali w Londynie. Dwa razy – w 1996 oraz 2000 – startowała w igrzyskach olimpijskich. W 1998 roku została halową mistrzynią Europy, a rok później zdobyła złoty medal podczas halowych mistrzostw świata (osiągnięcie te powtórzyła 4 lata później). Złota medalista mistrzostw Europy w Monachium (2002). Mistrzyni igrzysk Wspólnoty Narodów z 1998 oraz 2002 roku. 28 lutego 1998 rezultatem 15,16 ustanowiła halowy rekord świata. Dziewięciokrotna rekordzistka Wielkiej Brytanii w trójskoku na stadionie (od 14,09 w 1994 do 15,15 w 1997)[1]. Hansen doznała poważnej kontuzji kolana podczas zawodów superligi pucharu Europy w Bydgoszczy (2004). Przeszła kilka operacji jednak powróciła do sportu. Ostatecznie po niezakwalifikowaniu się do reprezentacji Wielkiej Brytanii na mistrzostwa Europy w 2006 roku postanowiła zakończyć karierę. Hansen został odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego. Rekord życiowy: stadion – 15,15 (13 września 1997, Fukuoka); hala – 15,16 (28 lutego 1998, Walencja). Oba te rezultaty są aktualnymi rekordami Wielkiej Brytanii.
[edytuj] Osiągnięcia
| Rok |
Impreza |
Miejsce |
Pozycja |
Wynik |
| 1994 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Paryż |
el. – 16. miejsce |
13,30 |
| 1994 |
Mistrzostwa Europy |
Helsinki |
el. – 15. miejsce |
13,45 |
| 1995 |
Superliga pucharu Europy |
Villeneuve-d'Ascq |
1. miejsce |
14,37 |
| 1995 |
Mistrzostwa świata |
Göteborg |
el. – 21. miejsce |
13,61 |
| 1995 |
Finał Grand Prix IAAF |
Monako |
5. miejsce |
14,45 |
| 1996 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Sztokholm |
– |
NM |
| 1996 |
Superliga pucharu Europy |
Madryt |
1. miejsce |
14,57 |
| 1996 |
Igrzyska olimpijskie |
Atlanta |
4. miejsce |
14,49 |
| 1997 |
Halowe mistrzostwa świata |
Paryż |
2. miejsce |
14,70 |
| 1997 |
Superliga pucharu Europy |
Monachium |
3. miejsce |
14,52 |
| 1997 |
Mistrzostwa świata |
Ateny |
5. miejsce |
14,49 |
| 1997 |
Finał Grand Prix IAAF |
Fukuoka |
1. miejsce |
15,15 |
| 1998 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Walencja |
1. miejsce |
15,16 WR |
| 1998 |
Igrzyska Wspólnoty Narodów |
Kuala Lumpur |
1. miejsce |
14,32 |
| 1999 |
Halowe mistrzostwa świata |
Maebashi |
1. miejsce |
15,02 |
| 1999 |
Superliga pucharu Europy |
Paryż |
2. miejsce |
14,58 |
| 1999 |
Mistrzostwa świata |
Sewilla |
12. miejsce |
13,39 |
| 1999 |
Finał Grand Prix IAAF |
Monachium |
1. miejsce |
14,96 |
| 2000 |
Igrzyska olimpijskie |
Sydney |
11. miejsce |
13,44 |
| 2001 |
Mistrzostwa świata |
Edmonton |
7. miejsce |
14,10 |
| 2002 |
Halowe mistrzostwa Europy |
Wiedeń |
2. miejsce |
14,71 |
| 2002 |
Superliga pucharu Europy |
Annecy |
2. miejsce |
14,62 |
| 2002 |
Mistrzostwa Europy |
Monachium |
1. miejsce |
15,00 |
| 2002 |
Igrzyska Wspólnoty Narodów |
Manchester |
1. miejsce |
14,86 |
| 2002 |
Puchar świata |
Madryt |
2. miejsce |
14,32 |
| 2003 |
Halowe mistrzostwa świata |
Birmingham |
1. miejsce |
15,01 |
| 2004 |
Superliga pucharu Europy |
Bydgoszcz |
8. miejsce |
13,32 |
Przypisy
- ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 266.
[edytuj] Bibliografia