Ateizm w Polsce

Ateizm w Polsce

Początki ateizmu na ziemiach polskich wiążą się z osobą Kazimierza Łyszczyńskiego, skazanego w 1688 roku (wyrok wykonano w rok później) na karę śmierci za prace nad dziełem De non existentia Dei.

W XVIII wieku otwarte głoszenie poglądów ateistycznych należało do rzadkości, podobnie sytuacja przedstawiała się w czasach zaborów, aczkolwiek pewna część inteligencji otwarcie przyznawała się do ateizmu (m.in. Wacław Nałkowski czy Gabriel Narutowicz). W okresie międzywojennym ateizm był poglądem mało rozpowszechnionym, nawet wśród antyklerykalnej i laickiej inteligencji, o czym świadczy choćby fakt, że w II Rzeczypospolitej nie powołano – tradycyjnie zrzeszającego ateistów – wolnomularstwa wielkowschodowego.

Po II wojnie światowej światopogląd ateistyczny był propagowany przez władze państwowe, co przejawiało się m.in. w usunięciu choćby fakultatywnego odwołania do Boga z oficjalnych przysiąg państwowych (wojskowej, poselskiej), prześladowaniu duchownych (jak np. bezprawny^{[potrzebne źródło]} areszt kardynała Stefana Wyszyńskiego i zabójstwo księdza Popiełuszki przez Służbę Bezpieczeństwa) czy szykanowaniu członków PZPR biorących regularny udział w praktykach religijnych. W PRL działało też – wspierane przez władze – Stowarzyszenie Ateistów i Wolnomyślicieli. Z drugiej strony wielu zdeklarowanych ateistów było zaangażowanych w działalność opozycji demokratycznej (Jacek Kuroń, Adam Michnik).^{[potrzebne źródło]}

Według badania eurobarometru z 2005 roku 80% mieszkańców Polski stwierdziło, że wierzy w istnienie boga. W 2007 roku jako osoba niewierząca, obojętnie religijna lub niezdecydowana określiło się 6% obywateli Polski - oznacza to, że grupa ta podwoiła swoją liczebność w ciągu dwóch lat. W 2011 roku nawet 10% mieszkańców Polski mogło być ateistami.

Obecnie ateiści w Polsce zgrupowani są wokół portalu racjonalista.pl, Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów oraz kilku innych organizacji.

Zobacz też

• Internetowa Lista Ateistów i Agnostyków