Audley Harrison
| Audley Harrison | |
 |
|
| Pseudonim | A-Force Fraudley |
| Data i miejsce urodzenia | 26 października 1971 Londyn |
| Narodowość |  Wielka Brytania |
| Styl | leworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 32 |
| Zwycięstwa | 27 |
| Nokauty | 20 |
| Porażki | 5 |
| Remisy | 0 |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Audley Hugh Harrison (ur. 26 października 1971) – brytyjski bokser. Podczas igrzysk olimpijskich w Sydney (2000) został pierwszym w historii brytyjskim pięściarzem, który zdobył złoty medal w wadze superciężkiej. Od 2001 roku walczy zawodowo. Były mistrz Europy EBU (2010) w wadze ciężkiej.
Spis treści |
[edytuj] Warunki fizyczne
Wzrost Brytyjczyka wynosi 1,97 m, natomiast jego przeciętna masa ciała waha się w okolicach 116 kg.
[edytuj] Kariera amatorska
Karierę rozpoczął w Repton Amateur Boxing Club w Bethnal Green (Londyn). W roku 1997 został mistrzem Wielkiej Brytanii w wadze superciężkiej, kiedy to pokonał w finale Nicka Kendalla[1]. W następnym roku obronił tytuł, wygrywając z Deanem Redmondem, a także zdobył złoty medal podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów w Kuala Lumpur. W finale tych zawodów zwyciężył Michaela Macquae'a z Mauritiusu. W 2000 roku – podczas igrzysk olimpijskich w Sydney – Harrison zdobył złoty medal po zwycięstwie na punkty nad Kazachem Muchtarchanem Dildabekowem[2].
[edytuj] Kariera zawodowa
Na zawodowstwo przeszedł w 2001 roku po podpisaniu kontraktu z BBC Sport. W październiku 2009 roku wygrał brytyjski turniej Prizefighter. W kwietniu 2010 roku został czempionem Europy organizacji EBU w wadze ciężkiej po znokautowaniu (12 runda) swojego rodaka Michaela Sprotta[3]. Zaledwie dwa miesiące później Harrison zrezygnował z tytułu, ogłaszając zamiar zdobycia mistrzostwa świata. Niedługo po tym zawodnik zaczął negocjacje z Hayemaker Promotions. Rozmowy zakończyły się podpisaniem kontraktu na walkę o tytuł mistrza świata WBA przeciwko dzierżącemu pas Davidowi Haye'owi[4]. Odbyła się ona 13 listopada 2010 roku w MEN Arena w Manchesterze. Harrison przegrał przez techniczny nokaut w 3. rundzie.
