Augustyn Łosiński
| Augustyn Łosiński | |
 |
|
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 8 stycznia 1867 Krywiniszki |
| Data śmierci | 30 kwietnia 1937 |
| biskup diecezjalny kielecki | |
| Okres sprawowania | 1910–1937 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Prezbiterat | 24 kwietnia 1892 |
| Nominacja biskupia | 7 kwietnia 1910 |
| Sakra biskupia | 5 czerwca 1910 |
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 5 czerwca 1910 | ||||
| Konsekrator | Stefan Denisewicz | ||||
|
|||||
Augustyn Łosiński (ur. 8 stycznia 1867, zm. 30 kwietnia 1937) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup diecezjalny kielecki w latach 1910–1937.
[edytuj] Życiorys
Uczęszczał do seminarium w Petersburgu, gdzie 24 kwietnia 1892 przyjął święcenia kapłańskie.
Był profesorem, ojcem duchownym i rektorem seminarium duchownego oraz kanonikiem kapituły katedralnej w Petersburgu.
7 kwietnia 1910 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji kieleckiej. Sakrę biskupią przyjął 5 czerwca 1910 w Petersburgu z rąk bp. Stefana Denisewicza, a ingres do katedry kieleckiej odbył 29 czerwca 1910. Ustanowił nowy podział administracyjny diecezji, erygował wiele nowych parafii, w 1924 reaktywował kolegiatę w Wiślicy. Erygował muzeum, założył „Przegląd Diecezjalny”, w 1927 przeprowadził w Kielcach I synod diecezjalny. Wspierał działalność wydawniczą, szkolnictwo katolickie i działalność charytatywną. Za jego rządów w 1925 diecezja została włączona do metropolii krakowskiej.
W poglądach politycznych reprezentował zdecydowany konserwatyzm. Po 1918 był zdecydowanym przeciwnikiem Józefa Piłsudskiego. Jego postawa po śmierci Piłsudskiego stała się przyczyną ostrego konfliktu między państwem polskim a Stolicą Apostolską. Biskup Łosiński nie wywiesił wtedy flag żałobnych, a tylko flagi państwowe bez oznak żałoby, a także odmówił żądaniu władz bicia w dzwony kościelne. Wówczas członkowie Związku Legionistów i innych organizacji prorządowych weszli samowolnie na dzwonnicę katedry i zaczęli bić w dzwony. Biskup wysłał ludzi, którzy usiłowali temu przeszkodzić, ale bezskutecznie, po czym doszło do zamieszek. Podburzony tłum usiłował wedrzeć się do rezydencji biskupa, co zostało udaremnione dzięki interwencji policji[1]. W maju 1935 minister Józef Beck zażądał od papieża Piusa XI odwołania Łosińskiego. Konflikt zakończył się dopiero wraz ze śmiercią biskupa.
Przypisy
- ↑ „Gazeta Lwowska”, nr 111/1935, s. 4.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Augustyn Łosiński w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2011-06-18]
|
||||||||
