Błogosławiona Salomea
| Błogosławiona | |
| Salomea OSC | |
| dziewica | |
 |
|
| Data urodzenia | 1211 lub 1212 |
| Data śmierci | 17 listopada 1268 |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 17 maja 1672 przez Klemensa X |
| Wspomnienie | 19 listopada |
| Atrybuty | gwiazda |
| Szczególne miejsca kultu | bazylika Franciszkanów w Krakowie |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Błogosławiona Salomea (ur. 1211 lub 1212, zm. 17 listopada 1268) – księżniczka polska, żona Kolomana, króla Rusi Halickiej, klaryska, dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.
Była córką Leszka Białego i Grzymisławy. Około 1223 została żoną Kolomana – króla Rusi Halickiej, syna króla węgierskiego Andrzeja II. Wcześniej (1218) została już wysłana na Węgry. Małżeństwo to miało zatwierdzić porozumienie polsko-węgierskie i podział wpływów na Rusi Czerwonej. W 1219 roku, po wyprawie polsko-węgierskiej, Koloman i Salomea zasiedli na tronie w Haliczu.
W 1221 Mścisław – książę nowogródzki zajął Halicz, biorąc Salomeę i jej męża Kolomana do niewoli. Po zrezygnowaniu z roszczeń do Halicza, zostali uwolnieni. W 1241, po śmierci męża w bitwie z Tatarami, Salomea powróciła do Polski na dwór brata księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego. W 1245 wstąpiła do zakonu św. Klary w Sandomierzu.
Na jej prośbę Bolesław V ufundował klasztor tego zgromadzenia w Zawichoście, przeniesiony w 1260 do Grodziska w Gminie Skała i z jej inicjatywy powstała biblioteka przyklasztorna oraz założono na prawie niemieckim miasto Skała.
Jej grób znajduje się w bazylice Franciszkanów w Krakowie.
Salomea została beatyfikowana 17 maja 1672 przez papieża Klemensa X.
Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 19 listopada.
Atrybutem bł. Salomei jest gwiazda uchodząca z jej ust w chwili śmierci.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Błogosławiona Salomea, dziewica. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2012-03-24].
