Błotniarka wędrowna
| Błotniarka wędrowna | |
| Pseudosuccinea columella[1] | |
| (Say, 1817) | |
 Górna strona muszli |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | ślimaki |
| Podgromada | płucodyszne |
| Rząd | nasadooczne |
| Rodzina | błotniarkowate |
| Rodzaj | Pseudosuccinea |
| Gatunek | błotniarka wędrowna |
| Synonimy | |
|
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Błotniarka wędrowna (Pseudosuccinea columella) – gatunek słodkowodnego ślimaka z rodziny błotniarkowatych (Lymnaeidae), podobny do bursztynkowatych (Succineidae), stąd rodzajowa nazwa Pseudosuccinea, tzn. „nibybursztynka”[2]. Prowadzi ziemno-wodny tryb życia. Żywi się martwymi częściami roślinnymi i zwierzęcymi[2]. Jest żywicielem pośrednim motylicy wątrobowej[3].
[edytuj] Występowanie
Naturalny zasięg występowania tego ślimaka obejmuje wschodnią Amerykę Północną, Amerykę Środkową i północną część Ameryki Południowej[4]. Przebywa w wodach stojących, na brzegach jezior, stawów, wolno płynących i błotnistych strumieni, wśród lilii i trzcin.
W ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci błotniarka wędrowna wykazała duże zdolności inwazyjne[3]. Została zawleczona (prawdopodobnie z wodnymi roślinami ozdobnymi[2]) do zachodnich stanów USA, do Australii, Afryki Południowej i Europy (Szwajcaria, Austria, Węgry, Grecja i Minorka)[4] oraz na niektóre wyspy Pacyfiku[3]. Rozpowszechniła się w ogrodach botanicznych. Licznie występuje zwłaszcza w cieplarnianych basenach. Przebywa także poza wodą, na pływających liściach roślin wodnych[4]. W warunkach europejskich nie przetrzymuje zimy, ale w południowej Francji stwierdzono jej występowanie w warunkach naturalnych nad brzegiem rzeki Lot[3].
[edytuj] Budowa ciała
Muszla jajowata, cienka, prześwitująca, krucha[4], z poprzecznymi i spiralnymi prążkami na powierzchni, tworzącymi regularną kratkę[2]. Jej ostatni skręt jest silnie rozszerzony, a otwór bardzo duży. Wymiary muszli: 15–20 × 8–13 mm[4]. Ubarwienie żywych osobników jest ciemne, niemal czarne[2], z białawymi plamami. Oczy małe, czarne, osadzone po wewnętrznej stronie nasady czułków[4].
Przypisy
- ↑ Pseudosuccinea columella w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Bezkręgowce. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1984, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0428-6.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Pointier et al. Pseudosuccinea columella (Say 1817) (Gastropoda, Lymnaeidae), snail host of Fasciola hepatica: first record for France in the wild. „Parasitology Research”. 101 (5), s. 1389–1392, 2007. doi:10.1007/s00436-007-0656-y (ang.).
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Species summary for Pseudosuccinea columella (ang.). AnimalBase, 2011. [dostęp 10 grudnia 2011].
