Bańka Lyman-alfa
Bańka Lyman-alfa (ang. Lyman-alpha blob, w skrócie LAB) – typ obiektu astronomicznego, będącego rozległym obłokiem gazu wodorowego, emitującym linię spektralną, znaną jako Lyman alfa. LAB-y są jednymi z największych znanych obiektów astronomicznych. Największe znane obłoki tego typu mają średnicę ponad 400 tysięcy lat świetlnych.
Nie jest jeszcze znany mechanizm powstawania LAB-ów, ani czy są w jakiś sposób związane z pobliskimi galaktykami. Znane LAB-y położone są zazwyczaj w znacznej odległości od Ziemi.
Pierwszym odkrytym obiektem tego typu jest LAB-1, odkryty w 2000 roku. Światło wyemitowane przez niego potrzebowało 11,5 miliarda lat, aby dotrzeć do Ziemi (z=3,1), jego średnica wynosi 300 tysięcy lat świetlnych, w jego wnętrzu znajduje się kilka galaktyk i jedna galaktyka aktywna.
W 2011 opublikowano badania obiektu LAB-1 według którego światło emitowane przez obiekt jest spolaryzowani w formie pierścienia wokół centralnego regionu obiektu, a nie w samym jego centrum. Zdaniem badaczy efekt ten sugeruje, że obiekt emituje rozproszone światło znajdujących się w nim galaktyk, a nie świeci własnym światłem emitowanym przez zapadający się obiekt. Badania dotyczą tylko LAB-1 i nie wiadomo czy inne obiekty tego typu także emitują światło w taki sposób[1].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Gigantyczne kosmiczne bańki świecą od środka
- Astronomiczne zdjęcie dnia
- Newfound Blob is Biggest Thing in the Universe
