Ba Maw
| Ten artykuł od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Ba Maw | |
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1893 Maubin |
| Data i miejsce śmierci | 29 maja 1977 Rangun |
| Premier Birmy | |
| Okres urzędowania | od 1937 do 1939 |
| Poprzednik | nowy urząd |
| Następca | U Saw |
Ba Maw (ur. 8 lutego 1893, zm. 29 maja 1977) – birmański prawnik i polityk.
W 1924 r. uzyskał doktorat nauk humanistycznych na uniwersytecie w Bordeaux we Francji. Za czasów panowania brytyjskiego w Birmie sprawował funkcję premiera, jednak w 1940 r. został aresztowany za krytyczne wobec Wielkiej Brytanii wystąpienia publiczne. Po zajęciu Birmy przez Japończyków w 1942 r. został przez nich mianowany głową państwa, narodowym przywódcą birmańskim.
Wtedy też rozpoczął negocjacje zamierzające do uznania Birmy za niepodległe państwo. Jego stosunki z Japonią nie układały się jednak najlepiej. Ostatecznie w sierpniu 1943 r. Birma uzyskała niepodległość i dysponowała własnymi siłami zbrojnymi (Birmańska Armia Narodowa), chociaż w kraju pozostała okupacyjna armia japońska. Ba Maw został głową państwa ("Naingandaw Adipadi"). Birma wypowiedziała wojnę USA i Wielkiej Brytanii. Gdy w 1944 r. wojska brytyjskie wróciły do Birmy, Ba Maw zszedł do podziemia, gdzie powołał do życia Naczelną Radę Obrony, organizując walkę zbrojną przeciwko Brytyjczykom. Pod koniec wojny udał się przez Tajlandię do Japonii, gdzie schwytany, został osadzony przez Amerykanów w więzieniu Sugawo w Tokio (w okresie od grudnia 1945 r. do lipca 1946 r.).
Po uwolnieniu wrócił do wyzwolonej już od Anglików Birmy, gdzie utworzył Partię Wielkiej Birmy (Maho Bama) i stał na jej czele aż do ponownego uwięzienia w sierpniu 1947 r., tym razem z rozkazu birmańskiego rządu generała U Nu-w związku z podejrzeniem o udział w zamordowaniu Aung Sana. Po wyjściu na wolność w lipcu 1948 r. nadal zajmował się polityką. W 1957 r. wycofał się z czynnej działalności politycznej, jednak w maju 1966 r., za rządów gen. Ne Wina, nie uniknął aresztowania i uwięzienia. W więzieniu opracował swoje pamiętniki z okresu wojny. Zmarł w 1977 r.