Baldachim
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Baldachim (z wł. baldacchino) – podstawowe znaczenia to:
- w architekturze motyw dekoracyjny, zadaszenie w formie wieżyczki, ozdobnego daszku lub aediculi stanowiący oprawę posągów lub jako wsparty na kolumnach albo filarach - osłaniający nagrobki (np. barokowy baldachim nad nagrobkiem Władysława Jagiełły w katedrze na Wawelu).
- w kościele chrześcijańskim osłona nad głównym ołtarzem, przenośna lub stała, w formie kopuły, nadwieszona lub podparta kolumnami, zwieńczona akcentem plastycznym.
- osłona w kształcie daszka, przenośna lub stała, z tkaniny, drewna, rozpięta nad tronem, łóżkiem itp.
Przenośny baldachim używany w procesjach eucharystycznych
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 18. ISBN 83-85001-89-1.