Baran (astrologia)

Pierwszy znak zodiakalny i Gwiazdozbiór Barana

♈
Baran – pierwszy znak astrologiczny zodiaku. Przypisuje się go urodzonym pomiędzy 21 marca, a 20 kwietnia. Przedstawiany przez głowę zwierzęcia, męskie przyrodzenie i pierwsze kiełki zboża.

Historia znaku

Znak Barana pochodził z Mezopotamią z III w. p.n.e. i najczęściej przedstawiany był pod postacią zoomorficzna lub poprzez motywy związane z legenda o złotym runie. Według mitu, po raz pierwszy opowiedzianego przez Apolloniosa Rodyjskiego w poemacie Argonautika, Baran stał się konstelacją podczas której cyklicznie zachodzi powtarzanie się równonocy, oraz reprezentował zwycięstwo bóstw słonecznych nad gwiazdozbiorami księżycowymi. Mityczne zwycięstwo w rzeczywistości było echem zmian jakie dokonały się w III wieku p.n.e. czyli przejścia od kobiecej i matriarchalnej koncepcji świata do patriarchalnego modelu.

Bracia Limbourg Miesiąc kwiecień z Bardzo bogatych godzinek księcia de Berry

Charakterystyka znaku

W astrologii Baran będąc pierwszym znakiem zodiaku był symbolicznym znakiem wynurzenia się Słońca z zimowego mroku. Uznawany był za najlepszą gwiazdę i świadkiem stworzenia świata. Specjalne znaczenie nabierał poprzez Zmartwychwstanie Zbawiciela przypadające właśnie na ten okres. Był głównym znakiem trygonu ognia i miejscem gdzie spoczywa Mars

Najczęściej był łączony z postacią Jowisza, gdzie symbolizował cnotę oraz był symbolem Chrystusa. Prócz tego ze znakiem wiązano Horusa, Hermesa

Ze znakiem Barana kojarzono Japonię, Niemcy i Polskę

Znak zodiakalny Barana w sztuce

Konstelacje Barana przedstawili bracia Limbourg w cyklu obrazów przedstawiających pory roku: Miesiąc kwiecień z Bardzo bogatych godzinek księcia de Berry (j.fr. Tres riches heures du duc de Barry). Cykl powstał w latach 1410 - 1416, Musee Conde Chantilly.

Zobacz też

• Gwiazdozbiór Barana

Bibliografia

• Matilde Battistini Astrologia, magia, alchemia, wyd Arkady, Warszawa 2006, ISBN 83-213-4445-3