Bariera wysokościowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bariera wysokościowa – wysokość nad powierzchnią Ziemi, powyżej której stężenie tlenu jest nie wystarczające do działania silników wykorzystujących tlen, lub powyżej której gęstość atmosfery jest za mała, aby powstać mogła wystarczająco duża siła nośna na powierzchniach obiektu latającego.
