Bartłomiej Macieja
| Bartłomiej Macieja | |
 Bartłomiej Macieja, Lublin 2010 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 4 października 1977 Warszawa |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1999) |
| Ranking | 2617 (01.01.2012) |
| Miejsce w kraju | 5 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Polscy arcymistrzowie szachowi |
|
| Strona internetowa | |
Bartłomiej Macieja (ur. 4 października 1977 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 1999 r., indywidualny mistrz Europy z 2002 r., wielokrotny medalista mistrzostw Polski w szachach.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
W 1991 r. zdobył w Warszawie brązowy medal mistrzostw świata juniorów do 14 lat (za Marcinem Kamińskim i Helgi Ássem Grétarssonem). W 1993 r. zwyciężył (wspólnie z Jackiem Gdańskim) w turnieju Cracovia 1993 w Krakowie[1], w 1994 r. został mistrzem Polski w kategorii do 18 lat, w 1995 r. zwyciężył w międzynarodowym turnieju w Zlinie, a w 1996 r. – w Budapeszcie (turniej First Saturday FS02 GM). W 1998 r. podzielił I m. (wspólnie z Liviu-Dieterem Nisipeanu, Vlastimilem Babulą i Zoltanem Almasim) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Krynicy, natomiast w 2000 r. powtórzył to osiągnięcie (wspólnie z Jozsefem Pinterem, Aleksandrem Czerninem, Pawłem Blehmem i Władysławem Niewiedniczym) w kolejnym turnieju strefowym, rozegranym w Budapeszcie. Również w 2000 r. zwyciężył (wspólnie z Jirim Stockiem) w Preszowie. W 2001 r. triumfował na Bermudach oraz podzielił I m. (wspólnie z Janem Timmanem) w otwartym turnieju w Curacao. Największy sukces w karierze osiągnął w 2002 r., zdobywając w Batumi tytułu indywidualnego mistrza Europy[2]. W tym samym roku pokonał 5:3 Judit Polgár w rozegranym w Budapeszcie meczu szachów szybkich. W 2003 r. podzielił II m. (za Aleksiejem Szyrowem, wspólnie z Wiktorem Korcznojem) w Reykjavíku oraz ponownie zwyciężył w Curacao, a w 2005 – na Bermudach. W 2006 r. zajął II m. (za Ivanem Ivaniseviciem) w memoriale Borislava Kosticia, natomiast w 2007 r. podzielił I m. w Grodzisku Mazowieckim. W 2008 r. zwyciężył (wspólnie z Loekiem Van Wely) w niewielkim, ale silnie obsadzonym turnieju w Wolvedze[3]. W 2009 r. podzielił I m. w kołowym turnieju w Oslo (wspólnie z Aloyzasem Kveinysem, Emanuelem Bergiem, Jonem Ludvigiem Hammerem i Leifem Johannessenem)[4] oraz zwyciężył w Ciudad Bolivar. W 2010 r. podzielił I miejsca w II Międzynarodowym Arcymistrzowskim Turnieju Szachowym im. Unii Lubelskiej w Lublinie (wspólnie z Borysem Graczewem i Mateuszem Bartlem)[5] oraz w V Międzynarodowym Turnieju Szachowym Klubu "Polonia" we Wrocławiu (wspólnie z Radosławem Wojtaszkiem), natomiast w 2011 r. zwyciężył w meksykańskim mieście León[6] oraz w otwartym turnieju we Wrocławiu[7], podzielił również I m. (wspólnie z Lázaro Bruzónem Batistą i Siergiejem Tiwiakowem) w Bogocie.
Wielokrotnie (debiut: 1992) startował w turniejach o indywidualne mistrzostw Polski seniorów, w 2004 r. zdobywając w Warszawie złoty medal. Pięć lat później, w 2009 roku w Chotowej ponownie okazał się najlepszy. W swoim dorobku ma również cztery medale srebrne (1998, 2002, 2008, 2012) i dwa brązowe (1999, 2000). Czterokrotnie startował w mistrzostwach świata FIDE systemem pucharowym:
- 1999 Las Vegas – w I rundzie pokonał Wadima Miłowa, natomiast w II rundzie przegrał z Rafaelem Leitao,
- 2000 New Delhi – w pierwszych trzech rundach zwyciężył Jonathana Speelmana, Michała Krasenkowa oraz Aleksandra Bielawskiego i awansował do najlepszej szesnastki świata. W IV rundzie mistrzostw przegrał ze zwycięzcą turnieju Viswanathanem Anandem,
- 2001 Moskwa – w I rundzie pokonał Borysa Awrucha, natomiast w II rundzie przegrał z Wasilim Iwanczukiem,
- 2004 Trypolis – w I rundzie przegrał z Sarunasem Sulskisem.
Poza tym, w latach 2002, 2005 i 2007 uczestniczył w turniejach o Puchar Świata, najlepszy wynik uzyskując w 2007 r., kiedy po pokonaniu Viktora Laznicki i Tejmura Radżabowa awansował do grona 32 najlepszych szachistów tego turnieju (w 1/16 finału przegrał – po dogrywce – z Krishnanem Sasikiranem)[8].
Pięciokrotnie reprezentował Polskę na olimpiadach szachowych (1998, 2000, 2002, 2004, 2006)[9] oraz dwukrotnie (1999, 2003) – w drużynowych mistrzostwach Europy (w 2003 r. zdobywając srebrny medal za uzyskany wynik rankingowy 2762 pkt)[10]. Jest wielokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw Polski (reprezentując klub "Polonia" Warszawa): jedenastokrotnie złotym (z lat 1996, 1999–2006, 2009, 2011), pięciokrotnie srebrnym (1992, 1993, 1997, 1998, 2007) oraz dwukrotnie brązowym (1995, 2008), jak również trzykrotnym zdobywcą drużynowego Superpucharu Polski (2001, 2003, 2004). W barwach tej drużyny pięciokrotnie wywalczył wicemistrzostwo Europy drużyn klubowych (1997, 1999, 2001, 2003 i 2005), raz sięgając po medal brązowy (2002).
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2004 r., z wynikiem 2653 punktów zajmował wówczas 40. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[11].
[edytuj] Inne informacje
- jego trenerami byli Tomasz Lissowski, Adam Umiastowski, Romuald Grąbczewski, Robert Bugajski, Józef Pietkiewicz, Michaił Kisłow, Ratmir Chołmow i Witalij Cieszkowski
- jest najmłodszym w historii uczestnikiem finału indywidualnych mistrzostw Polski (w 1992 r. w wieku 14 lat),
- jako pierwszy zawodnik urodzony w Polsce przekroczył granicę 2600 punktów rankingowych ELO (w kwietniu 2001 r.)
- grał z 7 mistrzami świata: A. Karpowem, G. Kasparowem, A. Chalifmanem, V. Anandem, R. Ponomariowem, R. Kasimdżanowem i W. Topałowem
- współautor książki Zagadka Kieseritzky'ego (wraz z Tomaszem Lissowskim)
- wybrany przez Gazetę Wyborczą w plebiscycie Ludzie roku 2000
- 2000 i 2002 – wybrany do grona 10 najlepszych sportowców Warszawy
- 2002 – wybrany do grona 30 najlepszych sportowców Polski
- w latach 2004-2007 – Sekretarz Stowarzyszenia Szachowych Zawodowców (ACP)
- w 2007 r. otrzymał podczas turnieju w Armenii złoty medal Tigrana Wielkiego za "inspirujący wysiłek w rozwój szachów na świecie i za uczestnictwo w Międzynarodowym Turnieju Szachowym Lake Sevan 2007".
- hobby: komputer, Internet, koszykówka, tenis stołowy, tenis ziemny
Przypisy
- ↑ "Szachista" nr 3/1994, str. 74
- ↑ 3rd European Individual Championships 2002
- ↑ Bartek Macieja wygrywa turniej i...konia!
- ↑ Oslo Schakselskaps 125-årsjubileum 2009. [dostęp 2009-04-22].
- ↑ Lublin 2010 – Tabela turniejowa – runda 9. [dostęp 2010-05-18].
- ↑ Meksyk – zwycięstwo Maciej
- ↑ Serwis PZSzach.pl
- ↑ 2007 World Cup
- ↑ OlimpBase
- ↑ OlimpBase
- ↑ FIDE World Top Chess Player: Macieja, Bartlomiej
[edytuj] Bibliografia
- GM Bartłomiej Macieja: Best achievements
- Individual Calculations: Macieja, Bartlomiej
- ChessBase Megabase 2008
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Bartłomiej Macieja (ang.) – wybrane partie szachowe
- Bartłomiej Macieja – karta na stronie FIDE (ang.)
| Poprzedni Emil Sutowski Tomasz Markowski Bartosz Soćko |
Mistrz Europy w szachach 2002 Mistrz Polski w szachach 2004 2009 |
Następny Zurab Azmaiparaszwili Radosław Wojtaszek Mateusz Bartel |
