Baszta Prochowa we Lwowie
Baszta Prochowa (ukr. Порохова вежа) – trzykondygnacyjna budowla z piaskowca, położona po wewnętrznej stronie murów obronnych, stanowiąca część systemu fortyfikacji Lwowa, wzniesiona w latach 1554-1556.
Przed wybudowaniem w XVII w. arsenału miejskiego służyła do magazynowania prochu (w czasie wojny), zaś w czasach pokoju przechowywano w niej zboże. Była pokryta słomianym dachem, by w razie wybuchu zgromadzonego w niej prochu nie zostały zniszczone jej grube ściany. Była osiemnastą z kolei basztą miejską z ogólnej liczby 23 baszt utrzymywanych i bronionych przez poszczególne cechy rzemieślników. W 1648 r. mało brakowało aby od kuli wystrzelonej z okna baszty przez mieszczanina Ubaldiniego zginął Bohdan Chmielnicki[1]. W czasie wojny północnej przez pobliską Furtę Bosacką Szwedzi wtargnęli do miasta, do tej pory (od 1353) - niezdobytego przez najeźdźców. W czasach austriackich był tu magazyn mundurów wojskowych. Od XIX w. przed wejściem do baszty stoją dwa marmurowe lwy, od 1959 mieści się w niej Dom Architekta.
Przypisy
- ↑ "Lwów od srodka - przewodnik", Warszawa 2007, str.60., ISBN 978-83-7243-467-8
[edytuj] Bibliografia
- Dariusz Jania - FORTYFIKACJE LWOWA W XVII WIEKU
- Przemysław Włodek, Adam Kulewski, Lwów. Przewodnik. Oficyna Wydawnicza ”Rewasz” 2006, Pruszków, ISBN 83-89188-53-8
