Bazylika św. Antoniego w Rybniku

Dane świątyni
Architekt	Ludwig Schneider

Historia
Data zakończenia budowy	1903-06
Data konsekracji	29 września 1907

	Bazylika św. Antoniego Padewskiego
	bazylika mniejsza, kościół parafialny
	A/1443/91 z 25 listopada 1911
	; Bazylika Sw. Antoniego – fasada zachodnia
Państwo	Polska
Miejscowość	Rybnik
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Parafia	św. Antoniego z Padwy w Rybniku
Wezwanie	Antoniego Padewskiego
Historia
Data zakończenia budowy	1903-06
Data konsekracji	29 września 1907
Dane świątyni
Architekt	Ludwig Schneider
	Multimedia w Wikimedia Commons

Bazylika św. Antoniego Padewskiego w Rybniku – kościół w śródmieściu budowany w latach 1903-1906. Jest największą świątynią na Górnym Śląsku oraz na ziemi rybnickiej. Wieże bazyliki wznoszą się na wysokość 95 metrów^[1]^[2].

Wskutek eksplozji dynamitu na dworcu kolejowym w Rybniku 22 czerwca 1921 r. kościół doznał poważnych uszkodzeń^[3]. Również działania wojenne w 1945 r. znacznie zniszczyły kościół. 14 października 1959 r. spłonęła północna wieża kościoła. Zniszczone też wtedy zostały organy.

Neogotycką świątynię zaprojektował Ludwig Schneider, a w ołtarzu głównym bazyliki umieszczono XVII-wieczną figurę św. Antoniego, który jest patronem ziemi rybnickiej. Wieże kościoła mają wysokość prawie 100 metrów dlatego zobaczymy je bez względu na to, z której strony wjeżdżamy do Rybnika. Bazylika jest także często nazywana "Katedrą Ziemi Rybnickiej".

W 1993 r. papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Bazylika ta była jednym z kościołów Wielkiego Jubileuszu Roku 2000.

W 2005 roku odsłonięto znajdujący się przed bazyliką Pomnik Jana Pawła II, a 10 kwietnia 2011 roku w świątyni odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą ofiarom katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku^[4].