Bazylika Santo Stefano Maggiore w Mediolanie

Bazylika Santo Stefano Maggiore w Mediolanie
Fasada bazyliki
Państwo	Włochy
Miejscowość	Mediolan
Wyznanie	katolickie
Kościół	Kościół łaciński
Położenie na mapie Mediolanu Bazylika Santo Stefano Maggiore w Mediolanie
45°27′44.28″N 9°11′40.2″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Bazylika Santo Stefano Maggiore w Mediolanie – starożytny kościół w Mediolanie, początkowo pod wezwaniem św. Zachariasza, a od X w. pod wezwaniem św. Szczepana. Nazywany jest także Santo Stefano in Brolo, albo Santo Stefano alla Porta.

Historia

Bazylika została prawdopodobnie zbudowana w 417 przez arcybiskupa Mediolanu Martiniano (lub Matroniano). Mówią o tym starożytne opisy i akta wizytacyjne Fryderyka Boromeusza. Spłonęła w pożarze, w 1070, ale została odbudowana w 1075 jako świątynia trójnawowa z absydami. Począwszy od 1594 była wielokrotnie przebudowywana. Na początku XVII w. uzupełniono absydę i ołtarz główny, w połowie tego samego stulecia przedłużono nawy i zmieniono wystrój fasady. Pod koniec XVII w. pod kierunkiem Gerolamo Quadrio odbudowano dzwonnicę, ponieważ wcześniejsza rozpadła się w 1642. Na początku XVIII w. wzniesiono zakrystię, a w XX w. zmieniono wystrój niektórych kaplic.

Kościół znany jest między innymi z tego, że 26 grudnia 1476 zamordowano tu księcia Mediolanu Galeazzo Marię Sforza, który przybył tu na uroczystość patrona kościoła.

30 września 1571 został tu ochrzczony malarz Michelangelo Merisi, znany jako Caravaggio.

Dzieła sztuki

Nawa główna bazyliki

W bazylice znajdują się cenne dzieła sztuki. Można wśród nich wymienić następujące:

• Malowidła
  • Noli me tangere (Fede Galizia) – obraz w ołtarzu głównym
  • Św. Anna, Madonna i Dzieciątko (Federico Bianchi) – w ołtarzu św. Anny
  • Św. Teodor (Camillo Procaccini) – w kaplicy Trivulzio
  • Św. Karol (A. Bianchi, zwany Vespino)
  • Przemienienie Pańskie (G.C. Procaccini)
• Rzeźby
  • Chrystus na tronie wśród dwóch świętych – płaskorzeźba datowana na XIV-XV w.
  • Ukrzyżowanie – nastawa ołtarzowa z marmuru
  • Rzeźba nagrobna Alessandro Rovidy z (1598) – trzecia kaplica po lewej stronie
  • Św. Aleksander Sauli (C.A. Pozzi) z (1752) – pierwszy ołtarz po prawej stronie.