Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kołobrzegu

Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia NMP w Kołobrzegu
kościół farny, konkatedra, bazylika mniejsza
98 z 10.08.1956 r.
Bazylika od wschodu, z ul. Ratuszowej
Państwo	Polska
Miejscowość	Kołobrzeg
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Wezwanie	Wniebowzięcia NMP
Historia Data rozpoczęcia budowy XIII w. Data zakończenia budowy XIV w. Data konsekracji 1321, 1972 Aktualne przeznaczenie bazylika mniejsza, konkatedra
Dane świątyni Styl gotyk ceglany Architekt nieznany Świątynia • materiał bud. • cegła Liczba naw 5
Położenie na mapie Polski Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia NMP w Kołobrzegu
54°10′34″N 15°34′28″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Konkatedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Kołobrzegu – kościół farny w Kołobrzegu. Świątynia rzymskokatolicka wybudowana w XIV w stylu gotyckim, halowa, pięcionawowa. Od 1972 konkatedra diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.

Historia

Data rozpoczęcia budowy kościoła parafialnego Najświętszej Marii Panny w Kołobrzegu nie jest dokładnie znana. Przypuszcza się, że główną świątynię miejską zaczęto wznosić na początku XIV wieku na miejscu dawnego kościoła św. Mikołaja. Pierwszą mszę świętą na placu budowy odprawiono w 1321 roku. Przez następne dwa wieki kościół był rozbudowywany i upiększany. Na skutek osiadania gruntu kilkakrotnie dochodziło do jego przebudowy. Pod koniec XV wieku połączono wieżę północną i południową w jeden masywny blok wieżowy, poprzez zamurowanie przerwy pomiędzy nimi. Dodano hełm środkowy i w ten sposób nadano świątyni ostateczny, monumentalny wygląd, który zachował się do dziś.

Od XIV wieku kościół Mariacki w Kołobrzegu pełnił rolę kolegiaty. Od XVI wieku był świątynią luterańską. Początkowo Pomorskiego Kościoła Ewangelickiego, od 1817 roku Pruskiego Kościoła Unijnego.

Od XVII do XX wieku kościół był wielokrotnie niszczony przez działania wojenne. W 1945 roku podczas walk o Twierdzę Kołobrzeg stanowił ważny punkt obrony miasta. Został zburzony przez ostrzał artylerii radzieckiej.

Wieża bazyliki od strony zachodniej, z ul. Mariackiej

Po II wojnie światowej ruiny kościoła początkowo zamierzono rozebrać. W 1957 roku przekazano go jednak kościołowi katolickiemu i rozpoczęto odbudowę. W 1958 roku prezbiterium kolegiaty zostało poświęcone i odprawiono w nim pierwszą mszę. W latach 60. XX wieku na mocy decyzji władz PRL w nieodbudowanej części świątyni urządzono Muzeum Oręża Polskiego i w nawie głównej eksponowano ciężki sprzęt wojskowy z czasów wojny.

W 1974 r. cała świątynia została oddana na miejsce kultu. W 1972 roku kościół Mariacki w Kołobrzegu ustanowiono konkatedrą diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. W 1979 roku przywrócono świątyni funkcję kolegiaty. W 1980 roku powołano przy katedrze parafię.

10 czerwca 1986 r. papież Jan Paweł II podniósł kościół parafialny w Kołobrzegu do godności bazyliki mniejszej.

23 października 2007 r. w krypcie pod kościołem pochowano pierwszego ordynariusza diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej kardynała Ignacego Jeża.

Wyposażenie i zabytki

Wielokrotne zniszczenia wojenne kościoła na przestrzeni wieków spowodowały, że w jego wnętrzu nie zachowało się zbyt dużo historycznych elementów dekoracyjnych oraz zabytków sztuki sakralnej.

Do najcenniejszych elementów historycznych przechowywanych w świątyni należą:

• krucyfiks "figura życia" z 1330 roku
• chrzcielnica z 26 scenami z życia Chrystusa z 1355 roku
• stalle kapituły z drzewa dębowego (najstarsze w Polsce^{[potrzebne źródło]}) z 1340 roku
• gotycki świecznik siedmioramienny z 1327 roku
• stalle rajców miejskich z 1400 roku
• tablice nagrobne mieszczan Kołobrzegu
• mosiężny świecznik Korona Holków z 1420 roku
• drewniany świecznik Korona Schlieffenów z 1523 roku
• trzy ołtarze z drewna z przełomu XV/XVI wieku

Zobacz też

• katedra Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Koszalinie

Linki zewnętrzne

• Bazylika Konkatedralna w Kołobrzegu
• Wirtualny spacer po Bazylice konkatedralnej w Kołobrzegu