Bełt

Grot bełtu z XIV wieku

Groty. XIII-XV wiek

Współczesny bełt

Bełt – pocisk przypominający strzałę, używany do strzelania z kuszy. Najczęściej jest cięższy i krótszy od strzały stosowanej w łukach. Jego własności zależą od typu kuszy.

W skład bełtu, podobnie jak strzały wchodzą: grot, promień i niekiedy lotka. Zasięg i prędkość lotu bełtu zależy od kuszy i jej siły naciągu, ale także od długości i wagi samego bełtu.

Groty bełtów miały najczęściej ostrza w kształcie ostrosłupów o podstawie kwadratowej, obok nich jednak spotyka się groty rozwidlone.

Bibliografia

• Andrzej Grabski, ’’Tadeusz Nowak’’ i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. T. 1. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
• PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9