Be-30
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Berijew Be-30 | |
 Be-32 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Producent | Berijew |
| Typ | samolot pasażerski |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 8 lipca 1968 |
| Lata produkcji | 1968 - 1976 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x silnik turbośmigłowy TVD -10 |
| Moc | 1 × 708 kW (950 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 17 m |
| Długość | 15,7 m |
| Wysokość | 5,52 m |
| Powierzchnia nośna | 32 m² |
| Masa | |
| Własna | 3607 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 480 km/h |
| Prędkość przelotowa | 430 km/h |
| Zasięg | 1300 km |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 14-16 | |
| Użytkownicy | |
| ZSRR |
|
Be-30 (ros.Бе-30) – radziecki samolot pasażerski i transportowy o napędzie turbośmigłowym, opracowany przez biuro konstrukcyjne Georgija Berijewa. Samolot opracowany dla pasażerskiego ruchu lokalnego, transportu oraz pogotowia lotniczego. Pierwszy prototyp wyposażono w silniki gwiazdowe ASz-21, następne modele wyposażono w mocniejsze silniki turbośmigłowe TVD-10. Samolot wyprodukowany tylko w 8 egzemplarzach.
[edytuj] Wersje
- Be-30A wersja o zwiększonej liczbie pasażerów (21 - 23)
- Be-32K wersja z silnikami Pratt & Whitney PT6
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||
