Beagle harrier
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Beagle-Harrier)
| Beagle harrier | |
 |
|
| Kraj patronacki | Francja |
| Wymiary | |
| Wysokość | 43–50 cm |
| Masa | 20–25 kg[1] |
| Klasyfikacja | |
| FCI | grupa VI, sekcja 1.2, numer wzorca 290 |
Beagle harrier – jedna z ras psów, należąca do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych. Zaklasyfikowana do sekcji psów gończych średniej wielkości, przez FCI w 1974 roku.
Beagle harrier powstał pod koniec XIX wieku ze skrzyżowania beagla z harrierem[1] oraz z niewielkim udziałem poitevina[potrzebne źródło]. Rasa ta miała polować na stada jeleni i zająców. Jest wytrwałym psem myśliwskim oraz spokojnym i łagodnym psem do towarzystwa, idealnym dla dzieci. Umaszczenie najczęściej jest tricolor biało-rudo-czarne. Sylwetka Beagle'a-Harierr'a jest mocno umięśniona i smukła.
[edytuj] Zdrowie
Beagle Harrier z natury jest bardzo zdrową rasą. Żyje do około 12-14 lat. Problemy może jedynie sprawiać dysplazja bioder.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Fogle Bruce: Wielka encyklopedia : Psy. Warszawa: MUZA SA, 1996. ISBN 83-7079-672-0.
