Benigna
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Benigna — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; żeński odpowiednik imienia Benignus, Benigny. Pochodzi od przymiotnika benigna, oznaczającego "dobroduszna, uprzejma, przyjazna, życzliwa", który następnie stał się przydomkiem, a później imieniem. W Polsce po raz pierwszy zanotowane w XIV wieku, jednak w odniesieniu do osoby żyjącej w wieku XI[1]. Patronką tego imienia jest bł. Benigna z Wrocławia (Trzebnicy)[2], dawniej uważana za patronkę Polski.
Staropolskie zdrobnienia: Bieniaszka, Bienusza, Bieńka (może też od Benedykty), Biechna (też od Benedykty i Beaty), Bogna (która mogła być wcześniej istniejącym skróceniem od imion złożonych typu Bogumiła)[3].
Benigna imieniny obchodzi 20 czerwca, jako wspomnienie bł. Benigny.
[edytuj] Odpowiedniki w innych językach
- łacina — Benigna
- język angielski — Benigna
- język francuski — Bénigne (też dla Benignusa)
- język hiszpański — Benigna
- język niemiecki — Benigna
- język rosyjski — Benigna
- język węgierski — Benigna
- język włoski — Benigna
[edytuj] Znane osoby noszące imię Benigna
- Wilhelmina Żagańska, właśc. Katharina Friederike Wilhelmine Benigna von Kurland — księżna żagańska
Przypisy
- ↑ Jan Grzenia, Słownik imion, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13741-X
- ↑ Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 1, Kraków 1997, ISBN 83-7097-271-3
- ↑ M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ISBN 83-85579-68-0
|
|||||||||||
