Bereźnica
| Bereźnica | |||
|
|||
| Państwo |  Ukraina |
||
| obwód | rówieński | ||
| rejon | dąbrowicki | ||
| Powierzchnia | 1,50 km² | ||
| Wysokość | 158 m n.p.m. | ||
| Populacja • liczba ludności • gęstość |
646 873 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | +380 3658 | ||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Bereźnica
|
|||
| Na mapach: | |||
Bereźnica (ukr. Бережниця; także Bereżnica), wieś (dawniej miasto) na Ukrainie, na Polesiu, w obwodzie rówieńskim, w rejonie dąbrowickim. Liczy ok. 650 osób.
W I Rzeczypospolitej należała do dóbr książąt Ostrogskich, Zasławskich a na końcu Czackich. Od 1831 roku własność rządowa[1].
Do 1926 miasto, a następnie wieś w Polsce, w województwie poleskim/województwie wołyńskim, w powiecie sarneńskim. Miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Bereźnica. Zamieszkiwana wówczas głównie przez Żydów (1372 osób w 1921 roku)[2], oprócz tego przez Ukraińców i kilkanaście rodzin polskich[3].
Podczas okupacji niemieckiej utworzono w Bereźnicy getto, zlikwidowane w sierpniu 1942 roku. Około 1 tys. Żydów wywieziono do Sarn i tam rozstrzelano[2].
W 1943 roku pod wpływem terroru UPA (zabito kilka osób) Polacy z Bereźnicy wyjechali do Sarn i innych miast. Upowcy spalili kościół pw. św. Rafała Archanioła, w którym znajdował się słynący łaskami obraz Matki Bożej. Los obrazu jest nieznany[3][1].
W 1954 roku wojsko radzieckie wysadziło pozostałości kościoła; materiał budowlany użyto do budowy kilku budynków w Sarnach[1].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Bereźnica (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Grzegorz Rąkowski, Wołyń
- ↑ 2,0 2,1 Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.80
- ↑ 3,0 3,1 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s.752
|
||||||||||||||
