Beresteczko
| Beresteczko | |||
|
|||
Sobór Św. Trójcy w Beresteczku |
|||
| Państwo | |||
| Obwód | |||
| Burmistrz | Шотік Микола Андрійович | ||
| Powierzchnia | 1,98 km² | ||
| Ludność • liczba ludności • gęstość |
1 863 934 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | +380 3379 | ||
| Kod pocztowy | 45765 | ||
| Miasta partnerskie | |||
| Na mapach: | |||
| (ukr.) Strona internetowa miasta | |||
Beresteczko (ukr. Берестечко) - miasto w rejonie horochowskim, obwodzie wołyńskim (Ukraina).
Miasto położone jest nad rzeką Styr.
Spis treści |
[edytuj] Historia miasta
Na wyspie na rzece Styr miał być zamek założony przez księcia Symeona Prońskiego.
Miasto założone zostało w 1445, prawa miejskie nadano w 1547.
Pod koniec XVI w. do Beresteczka sprowadził braci polskich starosta łucki Aleksander Proński. Kościół zajęty był na zbór ariański, a klasztor na szkołę. Pod koniec pierwszej połowy XVII mieszkał tu Andrzej Wiszowaty.
W dniach 28-30 czerwca 1651 roku opodal Beresteczka, na prawym brzegu Styru odbyła się słynna bitwa wojsk Jana Kazimierza z przeważającymi siłami kozackimi pod dowództwem Bohdana Chmielnickiego, posiłkowanymi wojskami Tatarskimi. Polacy odnieśli druzgocące zwycięstwo.
Od 1765 miasto należało do Zamojskich, a od 1795 do Platerów.
Pod koniec XVIII w. mieszkańcy Beresteczka (bez 5 osób) wymarli na dżumę.
W 1941 roku podczas okupacji niemieckiej w Beresteczku utworzono getto dla ludności żydowskiej. Getto zostało zlikwidowane we wrześniu 1942 roku przez SD z pomocą ukraińskiej policji. 3 tys. jego mieszkańców rozstrzelano 2 km od miasta[1].
W 1943 roku Beresteczko było miejscem schronienia polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej. Dla ich ochrony Niemcy powołali kilkudziesięcioosobowy oddział Schutzmannschaft złożony z Polaków, który odpierał liczne ataki UPA. Polacy stopniowo opuszczali Beresteczko przedostając się do Małopolski Wschodniej (wówczas w granicach Generalnego Gubernatorstwa) bądź będąc wywożonymi na roboty przymusowe w III Rzeszy. 17 stycznia 1944 roku Niemcy ostatecznie ewakuowali się z Beresteczka zabierając ze sobą Polaków, którzy trafili do obozu w Prusach Wschodnich[2].
[edytuj] Zakonnicy
Od końca XVII wieku swój piąty dom zakonny na terenie Rzeczypospolitej mieli w Beresteczku trynitarze[3]. Jego fundatorem był Tomasz Karczewski, kasztelan halicki. Zapis na rzecz zakonników poczynił w 1691 roku. Po jego śmierci, zięć - Prokop Granowski, starosta żytomierski, spełniając wolę teścia, wybudował w 1693 murowane kościół i klasztor. Pierwsze nabożeństwo odprawiono w nim w 1720 r. W Beresteczku trynitarze posiadali także szkoły. Klasztor zniesiono w 1832.
Od 1908 w Beresteczku mieścił się prawosławny skit Kozackie Mogiły[4].
[edytuj] Demografia i inne
W połowie XIX w. w Beresteczku było 2853 mieszkańców. Przed 1939 miasto znajdowało się na terenie powiatu Horochów. Był tam 1 kościół katolicki i 2 cerkwie. W tym czasie miasto ( z przedmieść.: Piaski, Staryki, Krasiłowka, Jurydyka) liczyło 5633 mieszkańców.
[edytuj] Bibliografia
- Julian Ursyn Niemcewicz "Juljana Ursyna Niemcewicza, podróże historyczne po ziemiach polskich między rokiem 1811 a 1828 odbyte", wydawcy A. Franck; B. M. Wolff, Paryż, Petersburg, 1858, strony: 175-176
- Romuald Romański, "Beresteczko 1651", Warszawa 1994.
- Księga Adresowa Polski, (str. 214), 1929
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich., Tom I (str. 139 i 140) , Warszawa, 1880.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Zdjęcia z Beresteczka
- Beresteczko w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
Przypisy
- ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.83
- ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s.121-122
- ↑ Ten akapit na podstawie historii trynitarzy w Polsce ze strony www: http://www.trynitarze.ceti.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=6&Itemid=49 [dostęp 26 listopada 2008, 14:21]
- ↑ A. Mironowicz, Kościół prawosławny na ziemiach polskich w XIX i XX wieku, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2005, ISBN 83-7431-046-4, s.153
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||