| Bernard Hinault |
Hinault na Tour de France 2005 |
| Narodowość |
 Francja |
| Data urodzenia |
14 listopada 1954 |
| Poprzednie drużyny |
- 1977 Gitane-Campagnolo
- 1978–1983 Renault-Elf-Gitane
- 1984–1986 La Vie Claire
|
| Największy sukces |
Tour de France (5 razy) |
Bernard Hinault (ur. 14 listopada 1954 w Yffiniac w Bretanii) francuski kolarz szosowy. W latach 1978-1985 z powodu swojego taktycznego sprytu i zawziętości, przez Francuzów nazywany był Le Blaireau ("Borsuk"). Hinault jako trzeci w historii kolarz wygrał pięć razy Tour de France.
Hinault rozpoczął karierę w zawodowym peletonie w 1974. Jego zwycięstwa w "Wielkiej Pętli" przypadały na lata: 1978, 1979, 1981, 1982 i 1985. W latach 1984 i 1986 stawał na drugim miejscu podium. Łącznie wygrał 28 etapów (z czego 13 w jeździe indywidualnej na czas). Ze swoimi piecioma zwycięstwami stoi w jednym szeregu z takimi gwiazdami peletonu jak: Jacques Anquetil, Eddy Merckx i Miguel Induráin. Jedynie Lance Armstrong zdołał pobić ten rekord, wygrywając Tour siedmiokrotnie.
Jako jedyny kolarz w historii wygrywał kilkakrotnie w trzech wielkich tourach: w 1980, 1982 i 1985 wygrał Giro d'Italia, a w 1978 i 1983 zwyciężył w wyścigu Vuelta a España.
Przez 12 lat swojej sportowej kariery odniósł ponad 200 zwycięstw, był kolarzem wszechstronnym, mógł więc wygrywać także w jednodniowych klasykach. W 1980 zdobył tytuł Mistrza Świata. Zaliczył także pierwsze miejsca w takich wyścigach jak: Paryż-Roubaix (1981), Liege-Bastogne-Liege (1977 i 1980), jak również Giro di Lombardia (1984).
Hinault zakończył karierę w 1986 roku. Obecnie zajmuje się hodowlą bydła na swoim gospodarstwie w pobliżu Rennes i dorywczo włącza się w organizację Tour de France, pojawiając się na podium i gratulując zwycięzcom etapów. Pracował także dla firmy LOOK Cycles, jako konsultant techniczny przy produkcji pedałów zatrzaskowych.
- Spałem jak dziecko poprzedniej nocy, ponieważ wiedziałem, że następnego dnia wygram – po zwycięstwie w Mistrzostwach Świata w Sallanches, Francja, w 1980.
- Na początku roku wybrałem kilka wyścigów, które chcę wygrać. W innych wyścigach będę pracował dla innych z drużyny
- Cyrille Guimard wcale nie potrafi słuchać, ale na wyścigach jest taktycznym geniuszem – o swojej relacji z byłym menadżerem i dyrektorem sportowym.
- Dopóki oddycham – atakuję.
- On ma głowę, dwie ręce, dwie nogi, tak samo jak ja – w odpowiedzi na pytania, czy boi się Eddy'ego Merckxa.
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Mistrzowie świata w kolarstwie szosowym – wyścig ze startu wspólnego |
|
Alfredo Binda (1927, 1930, 1932) • Georges Ronsse (1928, 1929) • Learco Guerra (1931) • Georges Speicher (1933) • Karel Kaers (1934) • Jean Aerts (1935) • Antonin Magne (1936) • Eloi Meulenberg (1937) • Marcel Kint (1938) • Hans Knecht (1946) • Theofiel Middelkamp (1947) • Albéric Schotte (1948, 1950) • Rik Van Steenbergen (1949, 1956, 1957) • Ferdi Kübler (1951) • Heinz Müller (1952) • Fausto Coppi (1953) • Louison Bobet (1954) • Stan Ockers (1955) • Ercole Baldini (1958) • André Darrigade (1959) • Rik Van Looy (1960, 1961) • Jean Stablinski (1962) • Benoni Beheyt (1963) • Jan Janssen (1964) • Tom Simpson (1965) • Rudi Altig (1966) • Eddy Merckx (1967, 1971, 1974) • Vittorio Adorni (1968) • Harm Ottenbros (1969) • Jean-Pierre Monseré (1970) • Marino Basso (1972) • Felice Gimondi (1973) • Hennie Kuiper (1975) • Freddy Maertens (1976, 1981) • Francesco Moser (1977) • Gerrie Knetemann (1978) • Jan Raas (1979) • Bernard Hinault (1980) • Giuseppe Saronni (1982) • Greg LeMond (1983, 1989) • Claude Criquielion (1984) • Joop Zoetemelk (1985) • Moreno Argentin (1986) • Stephen Roche (1987) • Maurizio Fondriest (1988) • Rudy Dhaenens (1990) • Gianni Bugno (1991, 1992) • Lance Armstrong (1993) • Luc Leblanc (1994) • Abraham Olano (1995) • Johan Museeuw (1996) • Laurent Brochard (1997) • Oscar Camenzind (1998) • Óscar Freire (1999, 2001, 2004) • Romāns Vainšteins (2000) • Mario Cipollini (2002) • Igor Astarloa (2003) • Tom Boonen (2005) • Paolo Bettini (2006, 2007) • Alessandro Ballan (2008) • Cadel Evans (2009) • Thor Hushovd (2010) • Mark Cavendish (2011)
|
 |
|
|
Zwycięzcy Tour de France |
|
Maurice Garin ( 1903) • Henri Cornet ( 1904) • Louis Trousselier ( 1905) • René Pottier ( 1906) • Lucien Petit-Breton ( 1907, 1908) • François Faber ( 1909) • Octave Lapize ( 1910) • Gustave Garrigou ( 1911) • Odile Defraye ( 1912) • Philippe Thys ( 1913, 1914, 1920) • Firmin Lambot ( 1919, 1922) • Léon Scieur ( 1921) • Henri Pélissier ( 1923) • Ottavio Bottecchia ( 1924, 1925) • Lucien Buysse ( 1926) • Nicolas Frantz ( 1927, 1928) • Maurice Dewaele ( 1929) • André Leducq ( 1930, 1932) • Antonin Magne ( 1931, 1934) • Georges Speicher ( 1933) • Romain Maes ( 1935) • Sylvère Maes ( 1936, 1939) • Roger Lapébie ( 1937) • Gino Bartali ( 1938, 1948) • Jean Robic ( 1947) • Fausto Coppi ( 1949, 1952) • Ferdi Kübler ( 1950) • Hugo Koblet ( 1951) • Louison Bobet ( 1953, 1954, 1955) • Roger Walkowiak ( 1956) • Jacques Anquetil ( 1957, 1961, 1962, 1963, 1964) • Charly Gaul ( 1958) • Federico Bahamontes ( 1959) • Gastone Nencini ( 1960) • Felice Gimondi ( 1965) • Lucien Aimar ( 1966) • Roger Pingeon ( 1967) • Jan Janssen ( 1968) • Eddy Merckx ( 1969, 1970, 1971, 1972, 1974) • Luis Ocaña ( 1973) • Bernard Thévenet ( 1975, 1977) • Lucien Van Impe ( 1976) • Bernard Hinault ( 1978, 1979, 1981, 1982, 1985) • Joop Zoetemelk ( 1980) • Laurent Fignon ( 1983, 1984) • Greg LeMond ( 1986, 1989, 1990) • Stephen Roche ( 1987) • Pedro Delgado ( 1988) • Miguel Indurain ( 1991, 1992, 1993, 1994, 1995) • Bjarne Riis ( 1996) • Jan Ullrich ( 1997) • Marco Pantani ( 1998) • Lance Armstrong ( 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005) • Óscar Pereiro ( 2006) • Alberto Contador ( 2007, 2009, 2010) • Carlos Sastre ( 2008) • Cadel Evans ( 2011)
|
|
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Francja
