Beskid Andrychowski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Beskid Andrychowski - wschodnia część Beskidu Małego, między Sołą a Skawą.
Spis treści |
[edytuj] Pasma górskie
Beskid Andrychowski można podzielić na dwa pasma:
- niższe - rozpoczyna od Pańskiej Góry poprzez Wapienicę, Kobylą Głowę, Łysą Górę i Iłowiec. Biegnie z zachodu na wschód, równolegle do pasm Beskidów. Średnia wysokość tego pasma wynosi 600 m n.p.m.
- wyższe - rozpoczyna się z zachodu od Bukowskiego Gronia i Żaru poprzez Potrójną, Łamaną Skałę, Leskowiec, Jaworzynę, kończące się na wschodzie Gancarzem. Średnia wysokość pasma wynosi 800 - 900 m n.p.m.
[edytuj] Pochodzenie nazwy
- Beskid Andrychowski - nazwa pochodząca od jednego z ważniejszych miast tego regionu: Andrychowa.
- Przez najstarszych bielszczan była używana nazwa Góry Zasolskie (dla nich rejon znajduje się za rzeką Sołą).
[edytuj] Schroniska
W Beskidzie Andrychowskim znajdują się trzy schroniska turystyczne: schronisko Leskowiec na Jaworzynie (Groń Jana Pawła II), schronisko koła PTTK "Limba" na Trzonce i schronisko studenckie w okolicach Potrójnej (Chatka pod Potrójną).
[edytuj] Ważniejsze miejscowości Beskidu Andrychowskiego
[edytuj] Ciekawostki
Beskid Andrychowski miał swojego pustelnika zwanego Janem. Pustelnik, był przekonany, że wkrótce nastąpi kolejny potop - z tego powodu pustelnia przybrała kształt "łodzi" obitej blachą (pustelnia znajduje się na stokach Królewizny).
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Głąb: Beskid Andrychowski. Kraków: 1967.
- Aleksy Siemionow: Ziemia Wadowicka monografia Turystyczno-Krajoznawcza. Kraków: Drukarnia Wydawnicza im. Anczyca, 1984.
