Bezpiecznik
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bezpiecznik – podstawowy element zabezpieczający urządzenie, jego fragment lub użytkownika przed określonym czynnikiem zagrażającym. Należy on do grupy urządzeń zabezpieczających.
Zasada działania bezpiecznika powinna:
- być możliwie prosta (zrozumiała dla obsługi)
- być możliwie bezpośrednio związana z czynnikiem zagrożenia
- zapewniać możliwie wysoką pewność zadziałania
- zapewniać niski koszt produkcji lub eksploatacji bezpiecznika.
Spis treści |
[edytuj] Podział bezpieczników
[edytuj] Czynnik zagrażający
- bezpieczniki ciśnieniowe:
- nadciśnieniowe – od nadmiernego wzrostu ciśnienia (np. zawór bezpieczeństwa)
- niedociśnieniowe – od próby uruchomienia lub blokujące urządzenie przy zbyt niskim ciśnieniu, np. stosowane w dźwigach zabezpieczające ramię dźwigu przed spadnięciem w przypadku przerwania się węża doprowadzającego olej do siłownika
- bezpieczniki elektryczne
- bezpieczniki gazowe:
- instalacji gazowej:
- bezpieczniki płynowe
- obecności gazu
- obecności płomienia
- przepływowe
- spawalnicze:
- acetylenowe
- przypalnikowe
- instalacji gazowej:
- bezpieczniki mechaniczne:
- bezpieczniki blokujące – np. broni palnej
- bezpieczniki dynamiczne – np. przy wiązaniach narciarskich
- bezpieczniki kinetyczne
- bezpiecznik termiczny:
- przed mrozem – instalacja CO (centralnego ogrzewania)
- przeciwoparzeniowe
- bezpiecznik przeciwpożarowy
[edytuj] Kryteria doboru bezpiecznika
- ekonomiczne i społeczne
- koszt bezpiecznika lub jego eksploatacji
- prawdopodobieństwo zagrożenia dla ludzi
- wartość zabezpieczanego urządzenia
- krotności użycia
- jednokrotne
- wielokrotne
- niezawodności
- pewności zadziałania przy zagrożeniu
- selektywności zadziałania
- obsługi
- bezobsługowe – samokasujące stan zadziałania
- obsługowe – wymagają wymiany lub interwencji serwisu
[edytuj] Sposób działania
- bezpośredni
- pośredni