Białogród nad Dniestrem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie . Zobacz też: inne miasta o takiej nazwie.
Białogród nad Dniestrem
Білгород-Дністровський
Herb Flaga
Herb Białogrodu nad Dniestrem Flaga Białogrodu nad Dniestrem
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Odesa Oblast.png odeski
Ludność 
• liczba ludności

51 tys. (2005)
Nr kierunkowy +380-4849
Kod pocztowy 67700
Położenie na mapie Ukrainy
Ukraine location map.svg
"Białogród nad DniestremБілгород-Дністровський"
Białogród nad Dniestrem
Білгород-Дністровський
46°11′N 30°20′E / 46.183, 30.333Na mapach: 46°11′N 30°20′E / 46.183, 30.333
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Białogród nad Dniestrem (ukr. Білгород-Дністровський, Biłhorod-Dnistrowśkyj, rum./mołd. Cetatea Albă, hist. do 1944 Akerman) − miasto w południowo-zachodniej Ukrainie, na Nizinie Czarnomorskiej, nad Limanem Dniestru, 18 km od Morza Czarnego, w obwodzie odeskim.

Miasto liczy 51 tys. mieszkańców (2005). Przemysł materiałów budowlanych, drzewny i spożywczy (rybny, mięsny).

Spis treści

[edytuj] Historia

Starożytna grecka kolonia Tyras (założona w VI w. p.n.e.), później rzymska Alba Iulia i bizantyjskie Leukopolis. W XI wieku powstał tu gród Białogród, który w XIII wieku znalazł się pod panowaniem Tatarów. Od XIV wieku we władaniu hospodarów mołdawskich (od 1387 lenników króla Polski) jako Cetatea Alba. W XV wieku twierdza, zdobyta w 1484 roku przez Turków zmieniła nazwę na Akerman ("biała twierdza").

W latach 1541, 1542, 1549 odbity z rąk tatarski i tureckich przez rotmistrza Bernarda Pretwicza, który przyszedł z odsieczą Białogrodowi [1].

W okresie 1600-1611 pod panowaniem Wołochów. W XVIII wieku centrum Tatarów budziackich, kilkakrotnie zdobywane przez Rosjan. W 1812 włączony do Rosji. W XIX wieku port solny i zbożowy. W 1918-1940 w Rumunii jako Cetatea Alba, w sierpniu 1940 przyłączony do Ukraińskiej SRR, a od lipca 1941 do sierpnia 1944 znowu w granicach Rumunii. Od 1945 w Ukraińskiej SRR, w 1991 w niepodległej Ukrainie.

Przypisy

  1. Marek Pleszewski. Żołnierz jazdy obrony potocznej za czasów Zygmunta Augusta. 1985.; Marek Pleszewski. W służbie polskiego króla. 1995. str. 93

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty