Biały Kieł
| Biały Kieł White Fang |
|
 |
|
| Autor | Jack London |
| Miejsce wydania |  Stany Zjednoczone |
| Język | angielski |
| Data I wyd. | 1906 |
| Typ utworu | powieść przygodowa |
| Data I wyd. polskiego | 1926 |
Biały Kieł (tyt. oryg. White Fang) – powieść amerykańskiego pisarza Jacka Londona z 1906. Książka opowiada o wilku, Białym Kle, i jego matce. Po raz pierwszy wydana w Polsce w 1926 roku.
[edytuj] Opis fabuły
Wilczek był wychowywany przez matkę, potem trafił (razem z matką, w czasie polowania) do Indian. Ich wódz, Szary Bóbr rozpoznał w wilczycy pół-psa pół-wilka swego zmarłego brata (dowiadujemy się, że matka wilka nazywała się Kiche). Jakiś czas potem Kiche zostaje oddana innemu Indianinowi, jako spłata długu, a Biały Kieł szkoli się w byciu psem zaprzęgowym.
Potem Biały Kieł został sprzedany Pięknisiowi w forcie Jukon. Był tam bity, głodzony i zmuszany do walki z innymi psami i wilkami. Przegrał tylko raz, kiedy starł się z buldogiem – Cheerokee, najwidoczniej nieczułym na ból. Pies ten coraz bardziej zaciskał mu szczęki na klatce piersiowej. Jednak wilk został uratowany przez dwóch ludzi: Matta i Weedona Scotta, który został nowym panem Białego Kła. Ojca Scotta wilk uratuje pod koniec książki, zabijając zbiega z więzienia – Jima Halla (skazanego w procesie, sądzonym przez Scotta seniora, na 50 lat). Biały Kieł zabił Halla, lecz jedynie cudem uniknął własnej śmierci. (Tylna noga złamana. Trzy złamane żebra, z których co najmniej jedno przebiło płuco. Stracił prawie całą krew. Jest duże prawdopodobieństwo obrażeń wewnętrznych. Musiał ktoś na niego skoczyć całym ciężarem. Nie mówiąc już o trzech kulach, które przeszyły go na wylot.)
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Januszewski Słownik pisarzy i lektur dla szkół podstawowych, wyd. Delta
