Bias (elektronika)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bias (elektronika) - niezerowa wartość (napięcia lub prądu) w różnych punktach układu elektronicznego w celu zapewnienia poprawnej pracy. Może też być skutkiem działania danego układu (na ogół niepożądanym), np. na skutek upływności kondensatora w jakimś miejscu pojawia się składowa stała napięcia.
Najczęściej przez bias rozumiemy składową stałą, ale np. w technice zapisu magnetycznego biasem nazywamy prąd podkładu wielkiej częstotliwości, dodawany do prądu niosącego informację o zapisywanej treści. W elektroakustyce bias często wykorzystywany jest do zasilania mikrofonów (poprzez dodanie składowej stałej do toru sygnałowego), a przy linii symetrycznej nosi on nazwę zasilania Phantom.[1]
Przypisy
- ↑ Phantom Power and Bias Voltage: Is There A Difference? (ang.). www.shure.com. [dostęp 2010-09-01].