Bibiano Zapirain
| Bibiano Zapirain | ||
|
||
| Imię i nazwisko | Bibiano Zapirain | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 grudnia 1919 Tomás Gomensoro, Urugwaj |
|
| Data i miejsce śmierci |
2 grudnia 2000 Bogotá, Kolumbia |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| ?-1939 1939 1940-1946 1946-1948 1949-1952 1953 |
 Colón Grêmio Esportivo Bagé Nacional Montevideo Inter Mediolan Nacional Montevideo Loyola Caracas Millonarios Bogotá Indep. Santa Fe Bogotá |
58 (18) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1942-1946 | Urugwaj | 20 (4) |
Bibiano Zapirain (2 grudnia 1919 – 2 grudnia 2000) - piłkarz urugwajski, napastnik.
Urodzony w Tomás Gomensoro Zapirain w piłkę zaczął grać w klubie Colón. Jako gracz tego klubu w 1937 roku występował w reprezentacji departamentu Artigas. W 1939 roku został graczem brazylijskiego klubu Grêmio Esportivo Bagé, a rok później grał już w barwach Nacional Montevideo. Razem z Nacionalem zdobył w 1940 i 1941 roku tytuł mistrza Urugwaju.
Jako piłkarz klubu Nacional wziął udział w turnieju Copa América 1942, gdzie Urugwaj zdobył tytuł mistrza Ameryki Południowej. Zapirain zagrał we wszystkich sześciu meczach - z Chile (zdobył bramkę), Ekwadorem (zdobył bramkę), Brazylią, Paragwajem, Peru i Argentyną (zdobył bramkę).
Zapirain w 1942 i 1943 roku zdobył razem z Nacionalem kolejne dwa mistrzostwa Urugwaju, a w 1944 i 1945 roku dwa razy z rzędu wicemistrzostwo Urugwaju.
Nadal jako gracz klubu Nacional wziął udział w turnieju Copa América 1945, gdzie Urugwaj zajął czwarte miejsce. Zapirain zagrał w czterech meczach - z Kolumbią (w 60 minucie zastąpił go Luis Ernesto Castro), Brazylią, Chile i Argentyną.
Rok później wziął udział w turnieju Copa América 1946, gdzie Urugwaj ponownie był czwarty. Zapirain zagrał w czterech meczach - z Chile, Brazylią, Boliwią (zagrał tylko w pierwszej połowie - po przerwie jego miejsce zajął Ramón Castro) i Argentyną.
W 1946 roku, po zakończonym turnieju kontynentalnym, wyemigrował do Włoch, by grać w drużynie klubu Inter Mediolan. Pierwszy raz barwy Interu przywdział w zremisowanym 1:1 meczu z Brescią[1]. W Interze do 1948 roku rozegrał 58 meczów, w których zdobył 18 bramek. W 1949 znów grał w Urugwaju, w klubie Nacional, z którym zdobył wicemistrzostwo, a w 1950 roku mistrzostwo Urugwaju. W 1951 roku Zapirain ponownie był wicemistrzem kraju, a w 1952 roku zdobył swój ostatni tytuł mistrza Urugwaju. Łącznie w klubie Nacional Zapirain zoregrał 190 meczów i zdobył 112 bramek.
W 1953 roku przeszedł do wenezuelskiego klubu Loyola, a później grał w kolumbijskich klubach Millonarios Bogotá i Independiente Santa Fe Bogotá.
Zapirain od 10 stycznia 1942 roku do 2 lutego 1946 roku rozegrał w reprezentacji Urugwaju 20 meczów i zdobył 4 bramki[2]. Zmarł 2 grudnia 2000 roku w Bogocie, stolicy Kolumbii.
[edytuj] Bibliografia
- Tomasz Wołek, Encyklopedia piłkarska FUJI: Copa America. Historia mistrzostw Ameryki Południowej 1910-1995, Wydawnictwo GiA, Katowice 1995, ISBN 83-902751-2-0, str. 66-68, 70-71, 76-77
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
