Biblioteka Narodowa (Warszawa)
 |
Niektóre informacje zawarte w artykule wymagają weryfikacji. Zajrzyj do sekcji "Ze zgłoś błąd" strony dyskusji, by dowiedzieć się, jakie informacje budzą wątpliwości. |
| Biblioteka Narodowa | |
 Biblioteka Narodowa |
|
| Data założenia | 24 lutego 1928 (2 stycznia 1732) |
| Dyrektor | dr Tomasz Makowski |
| Lokalizacja |  Warszawa |
| Adres | al. Niepodległości 213 02-086 Warszawa |
| Oficjalna strona biblioteki | |
Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928[1].
Gromadzi książki, periodyki, publikacje elektroniczne i audiowizualne wydawane na terenie RP oraz polonika zagraniczne. Jest najważniejszą biblioteką naukową o profilu humanistycznym, głównym archiwum piśmiennictwa narodowego i krajowym ośrodkiem informacji bibliograficznej o książce, placówką naukową, a także ważnym ośrodkiem metodycznym dla innych bibliotek w Polsce.
Ma prawo do otrzymywania egzemplarza obowiązkowego.
Status biblioteki narodowej, jako jedyna w kraju prócz biblioteki warszawskiej, posiada również Biblioteka Jagiellońska w Krakowie.
Spis treści |
[edytuj] Piony organizacyjne i siedziby
Mieści trzy piony organizacyjne:
- Książnica – właściwa biblioteka
- Instytut Bibliograficzny Biblioteki Narodowej
- Instytut Książki i Czytelnictwa
Główna siedziba Biblioteki Narodowej znajduje się w Warszawie przy al. Niepodległości 213 na terenie parku Pole Mokotowskie, a Dział Zbiorów Specjalnych przy pl. Krasińskich 3/5 (Nowe Miasto) w Pałacu Krasińskich.
[edytuj] Historia
Historia BN sięga XVIII wieku (Biblioteka Rzeczypospolitej).
We współczesnej formie powołana rozporządzeniem Prezydenta RP z mocą ustawy z dnia 24 lutego 1928. Została otwarta w 1930.
Pierwszym dyrektorem był Stefan Demby (od 1934). Natomiast z dniem 1 lipca 1937 roku stanowisko to objął Stefan Vrtel-Wierczyński.
Pod zbiory biblioteki przeznaczone zostały budynki m.in. szkoły handlowej – część pomieszczeń – w 1930 r. W 1935 r. przeznaczono na zbiory specjalne m.in. Pałac Potockich w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu.
W 1940 r. Niemcy w miejscu Biblioteki Narodowej stworzyli Bibliotekę Miejską w Warszawie i podzielili:
- oddział książki dla Niemców (w gmachu Uniwersytetu Warszawskiego)
- oddział zamknięty – książki, z których nie można było korzystać – główna siedziba Biblioteki Narodowej w szkole handlowej
- wszystkie zbiory specjalne z różnych instytucji warszawskich – Pałac Krasińskich
W 1944 r. zbiory specjalne zostały podpalone jako represje po powstaniu warszawskim. Większość zniszczona.
[edytuj] Zbiory
Obecnie zbiory Biblioteki Narodowej należą do najliczniejszych w kraju. Wśród ponad 8 700 000 jednostek, przechowywanych w końcu roku 2008 w magazynach bibliotecznych, było ponad 160 000 woluminów druków wydanych przed 1801 rokiem, ponad 20 000 jednostek rękopiśmiennych (w tym 7000 rękopisów muzycznych), ponad 120 000 druków muzycznych, a także 485 000 rycin.
W Bibliotece ponadto znajdują się fotografie i inne dokumenty ikonograficzne, ponad 120 000 atlasów i map, ponad 2 000 000 jednostek dokumentów życia społecznego oraz ponad 2 000 000 książek i blisko 800 000 woluminów czasopism XIX-XXI-wiecznych[2].
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 lutego 1928 r. O Bibljotece Narodowej (Dz. U. z 1928 r. Nr 21, poz. 183).
- ↑ Strona internetowa BN (dostęp 16.03.2011)
