Biblioteka Polska w Paryżu
Biblioteka Polska w Paryżu (fr. Bibliothèque polonaise à Paris) – polska placówka kulturalna, założona w 1838 roku m.in. przez Adama Jerzego Czartoryskiego, Juliana Ursyna Niemcewicza, Karola Sienkiewicza jako fundacja Wielkiej Emigracji. Miała za zadanie zbierać, ocalałe od grabieży i zniszczeń, książki, archiwa i pamiątki narodowe. Stała się ośrodkiem dokumentacyjnym otwartym do dyspozycji Polaków i cudzoziemców.
To najstarsza instytucja polska poza granicami kraju. Od roku 1853 Biblioteka ma własny gmach na Wyspie św. Ludwika przy Quai d'Orléans. Od 1903 przy Bibliotece funkcjonuje Muzeum Adama Mickiewicza w Paryżu. W wieku XX zreorganizował ją Franciszek Jan Pułaski.
W roku 1989 księgozbiór wynosił ok. 220000 woluminów, posiada ok. 5000 map polskich i 7000 rycin od XVI do XX wieku, również zbiór Towarzystwa Historyczno-Literackiego.
[edytuj] Bibliografia
- Bieńkowska B., Książka na przestrzeni dziejów, Warszawa 2005.
- Żukow-Karczewski Marek, Biblioteka przy Quai d'Orleans, "Życie Literackie", 2 IV 1989 r., nr 13 (1932).
