Bieg rzeki

Bieg rzeki - linia spływu wód rzecznych w rzucie pionowym.

Określenia używa się w umownym oznaczeniu poszczególnych odcinków rzeki. Wyróżnia się wówczas:

• bieg górny - odcinek rzeki od źródła, po tereny wyżynne. Przeważa erozja denna, występuje także erozja boczna oraz wsteczna. Początkowo w górnym biegu rzeka płynie zazwyczaj po stromych zboczach, często bardzo szybko, żłobiąc wąskie i głębokie doliny. Siła płynącej wody jest tu tak duża że wyrywa z dna i brzegów koryta rzeki nawet duże bloki skalne. Silny prąd wody w górnym biegu rzeki nie stwarza roślinom ani zwierzętom dogodnych warunków do życia. Im szybszy prąd, tym jest trudniej. Doskonale sobie radzą jednak zwierzęta, które mają bocznie spłaszczony, opływowy kształt ciała i są silnie umięśnione. Dzięki temu mogą się przeciwstawiać sile płynącej wody (takimi zwierzętami są np. pstrągi i łososie)
• bieg dolny - charakteryzuje się małym spadkiem zwierciadła i ruchem wody, występuje zjawisko akumulacji rumowiska. Bieg rzeki kończy się ujściem do innej rzeki, jeziora lub morza.
• bieg górski;
• bieg nizinny.

Linki zewnętrzne

• Przekrój rzeki z podziałem na odcinki rzek

Bibliografia

• Jan Flis Słownik geograficzny, Wydawnictwo szkolne i pedagogiczne, warszawa 1985 ISBN 83-02-00870-2